Geen `kakkerlakken' bij taxipaal

Taxicentrale Amsterdam heeft de strijdbijl begraven. Maar `vrije rijders' worden nog steeds met argusogen bekeken. ,,Het Leidseplein is vol.''

Op de hoek bij het Rembrandtplein hangt boven een dommelende taxichauffeur een groen amulet met sierlijke, Arabische lettertekens. Achter zijn auto zit in een grijze Mercedes een bebrilde man een Chinese krant te lezen. Helemaal achterin de rij zit een grijze, Hollandse chauffeur van TaxiDirekt. Hij knikt ter bevestiging dat hij heeft gehoord dat eind 2002 alle taxitelefoonpalen van concurrent Taxicentrale Amsterdam (TCA) van de standplaatsen verdwenen zullen zijn.

Betekent dit het eind van de taxioorlog? De chauffeur kijkt bevreemd op: ,,Ach meneer, van die zogenaamde taxioorlog merk je allang niks meer.'' Geen woord over de gewelddadigheden van TCA-chauffeurs, die na de invoering van de Taxiwet in januari vorig jaar auto's van TaxiDirekt klemreden en de chauffeurs uitscholden of maltraiteerden. Toen leverde TCA slag met de `onderkruipers' van TaxiDirekt, nu zit de pijn ergens anders.

De Hollandse chauffeur gebaart naar de rij auto's voor hem en zegt: ,,Iedereen kan tegenwoordig maar taxichauffeur worden.'' Het gaat niet goed met de kwaliteit, zegt hij. Nu kan iedereen met een rijbewijs, een medische goedkeuring en een bewijs van goed gedrag taxichauffeur worden. En je moet Nederlands kunnen spreken. Maar of die regel nauwkeurig wordt nageleefd, hij twijfelt eraan.

De Chinese chauffeur doet zijn krant naar beneden. Een kleine, met karakters beschilderde lampion die aan de achteruitkijkspiegel hangt, schommelt in de wind. ,,Taxioorlog?'' Hij zou het niet weten. Hij rijdt pas een jaar met een partner en het is maar wat je oorlog noemt, zegt hij. Volgens hem was het iets tussen een paar mensen en in ieder geval is het aan hem allemaal voorbijgegaan. Maar wat hij wel nog even kwijt wil: meer taxichauffeurs zijn niet nodig. ,,Het Leidseplein is vol'', zegt hij.

Bij de Stopera is een piepkleine standplaats mét een taxitelefoonpaal. ,,Het is simpel'', zegt de chauffeur van de auto die ernaast staat geparkeerd, ,,die paal is van ons en niet van andere...'' Hij zoekt aarzelend naar woorden en zegt met zichtbare tegenzin: ,,...collega's.'' Twee mensen maken aanstalten bij hem in te stappen en zijn raam zoemt weer omhoog.

De auto achter hem rolt naderbij, een spacewagon die hoog op de wielen staat. Het raam glijdt omlaag. Is hij ook van TCA? De chauffeur zegt dat hier nog steeds alleen TCA-rijders staan en geen ,,kakkerlakken''.

,,De meeste mensen weten niet hoe de situatie is in Amsterdam'', zegt hij. ,,Die denken dat taxichauffeurs zo'n beetje gajes is.'' Hij wil die misvatting graag uit de wereld helpen, en die telefoonpalen zijn het probleem niet. In plaats van met die palen rijdt TCA nu met rasta, zegt hij trots. Het `rit afhandelingssysteem taxi Amsterdam'.

Hij klapt een klein scherm uit: de redding van TCA en de toekomst van het taxi rijden. De klant belt met het nummer van de centrale, die alarmeert de dichtstbijzijnde taxi. Diens positie is altijd bekend, want rasta werkt met GPS (Global Positioning System) en vervolgens geeft de centrale elektronisch eventuele wensen door: aantal mensen, roken of niet roken en misschien voorkeur voor een type auto.

Rasta kan alleen worden gebruikt door TCA-rijders. Die betalen dan ook, zegt de chauffeur, duizend gulden per maand aan contributie. De chauffeur laat geroutineerd zijn ruime vierdeurs in het pre-spitsverkeer glijden.

Het probleem op straat is allang niet meer concurrent TaxiDirekt. ,,TaxiDirekt gooide eigenlijk de knuppel in het hoenderhok.'' Laat het zo zijn dat TaxiDirekt ook in het verleden met de verkeerde kant van die knuppel kennismaakte, nu wil deze TCA-chauffeur wel zeggen dat zijn voormalige tegenstanders ,,nog netjes zijn vergeleken met wat nu op de weg zit''.

TaxiDirekt, ziet de TCA chauffeur nu helder in, wilde eigenlijk hetzelfde als TCA: nette chauffeurs, geen oplichters die omrijden, beschaafde mensen die de stad kennen en gewoon Nederlands spreken. Nu rijdt, volgens hem, een zootje ongeregeld rond. ,,Alles is afgeregeld in Nederland. Het is niet zo dat je een pandje huurt, een koe naar binnen zeult en begint met slachten.'' Maar dat, zegt de TCA chauffeur verontwaardigd, is precies de situatie op de taximarkt nu. ,,Wij leveren echt taxiwerk'', zegt de chauffeur, ,,en de mensen die er nu bij komen niet.'' Van een taxioorlog is misschien geen sprake meer. ,,Maar wanneer je met twintig man voor je bij het centraal station staat en je ziet zo'n vrije rijder in een roestbak een klant wegrijden, ja, dan kookt het nog wel.''

    • Hans Moll