`Wij gaan tot op de bodem'

Feyenoorder Brett Emerton kan zich met Australië plaatsen voor het WK voetbal. Na een oefenduel tegen Frankrijk volgen twee beslissingsduels tegen een Zuid-Amerikaanse tegenstander, die later bekend wordt. ,,Als we het niet halen, is het een ramp.''

Op de koffietafel in zijn Rotterdamse flat ligt een woordenboek Nederlands-Engels naast een Australische vakantiegids. Een aardige metafoor met betrekking tot Brett Emerton. `Zakelijk Feyenoorder, in het hart Australiër'. Misschien had er nog een Engels voetbalblad bij gehoord, want Emertons voetbalpassie ligt aan de overkant van de Noordzee.

Sydney-sider Emerton (22) leert Nederlands om zich hier beter thuis te voelen. Later gaat hij toch weer in Australië wonen. ,,Het beste land ter wereld. Multicultureel, aardige mensen, fantastische natuur, heerlijk klimaat. Ik wil er uitgebreid gaan rondreizen, want het binnenland ken ik nauwelijks'', vertelt hij in zijn moedertaal.

Emerton leeft nu ook even voor het Australische elftal, de Socceroos, dat zich deze maand kan kwalificeren voor het WK in Japan en Zuid-Korea. Afgelopen zondag, onmiddellijk na het verloren competitieduel tegen NAC, vertrok hij met vriendin naar Australië. ,,Ik weet zeker dat we het gaan halen'', zegt Emerton vol vertrouwen.

Het Australische elftal, de afgetekende winnaar van de zwakke Oceanië-groep, moet het in de play-offs in twee duels opnemen tegen de nummer vijf van de Zuid-Amerikaanse kwalificatiegroep. Zondag is er in Melbourne eerst een oefenwedstrijd tegen wereldkampioen Frankrijk. Welk land de tegenstander van Australië wordt is pas op 14 november duidelijk. Op 20 november is de eerste krachtmeting, ook in Melbourne. Vijf dagen later volgt de return in Zuid-Amerika. Het programma kwam na veel gesteggel tot stand.

,,Belachelijk, dat gedoe over die data en ook dat we nog steeds niet weten wie onze tegenstander is'', zegt Emerton thuis in Rotterdam, twee dagen voor zijn vertrek. ,,Het maakt onze voorbereiding heel moeilijk. Het wordt Uruguay of Colombia. Van beide tegenstanders weet ik weinig. Iedereen in Australië rekent er op dat we het gaan redden. We zijn rijp voor het WK. Bij de laatste twee kwalificaties waren we er immers dichtbij.''

Emerton, al sinds zijn vijfde gek op voetbal, kent zoals iedere Australische voetbalfan de recente geschiedenis van zijn land uit het hoofd. Hij herinnert zich de ongelukkige uitschakelingen tegen Argentinië (WK'94) en Iran (WK'98). ,,Nu verwacht men in Australië niets minder dan kwalificatie. Als we het niet halen, is dat echt een ramp, want er is een echte winnaarscultuur. Het duurt jaren voordat we weer een kans krijgen.''

WK-kwalificatie kan voor Emerton de olympische nederlaag in zijn geboortestad uitwissen. ,,Ik was aanvoerder van het olympisch elftal en in Sydney werd daar erg veel van verwacht. We werden in de eerste ronde uitgeschakeld en waren in de media onmiddellijk vergeten. We moeten deze kans niet laten liggen.''

Dat Australië een serieuze kans op plaatsing heeft symboliseert de emancipatie van het voetbal daar. Emerton: ,,Mijn vader was een getalenteerde sportman. Hij koos voor rugby league, omdat daar wat geld mee te verdienen was. In zijn tijd werd het voetbal ook nog als een sissy game gezien, een spel voor wie rugby te hard was. Voetbal werd toen vooral door Italiaanse, Griekse en Joegoslavische immigranten beoefend. De Australiërs van Britse afkomst speelden rugby. Nu voetballen zij ook steeds meer. Ik was verslingerd aan het voetballen sinds mijn vader me als klein jongetje eens meegenomen had naar een voetbalclub.''

Als junior speelde hij in vertegenwoordigende elftallen van de staat New South Wales. ,,Op mijn vijftiende belandde ik in het internaat van het Australian Institute of Sport in Canberra, waar getalenteerde sportmensen uit alle sporten werden opgeleid. Daar kwam ik in contact met beroemdheden als hardloopster Cathy Freeman en zwemmer Ian Thorpe, tegen wie ik enorm op keek. Dit gaf me de inspiratie om zelf iets te bereiken. Alles draaide voor mij om het voetbal. Ik kreeg uiteindelijk een redelijk contract bij Sydney Olympic, dat in de Australian National League speelt.''

Via de Australische oud-Feyenoorder Dave Mitchell kwam Emerton vorig jaar bij de Rotterdamse club terecht, waar hij vrij snel een basisplaats veroverde. ,,Ik voel me vooral sterk nu ik op het middenveld speel. Vorig jaar was ik vaak rechtsback, terwijl ik voor mijn gevoel eigenlijk een aanvaller ben. In Australië kent niemand me als een verdediger. Op het middenveld kom ik veel beter tot mijn recht. Voor Australië zal ik zeker ook op het middenveld spelen. Het klinkt misschien eigenwijs, maar ik ga er vanuit dat ik een basisplaats heb.''

Op grond van zijn recente vorm bij Feyenoord is dat wellicht een redelijke verwachting, maar de Australische bondscoach Frank Farina kan de verrichtingen van Emerton niet rechtstreeks volgen. ,,Hij heeft nog nooit een wedstrijd van Feyenoord gezien. De hoogtepunten van de Champions League en de eredivisie zijn op de Australische televisie te zien. Er is echter veel meer aandacht voor Engels voetbal. Ik weet ook dat Farina de krantenartikelen in de gaten houdt'', aldus Emerton, die zegt zelf geen Nederlandse videobanden aan Farina op te sturen. ,,Hij zou weten dat hij dan alleen de goede wedstrijden te zien krijgt.''

Emerton denkt niet dat zijn prestaties bij Feyenoord worden gedevalueerd door de snel dalende status van het voetbal in Nederland. Ondanks de uitschakeling van Oranje heeft het Nederlandse voetbal in Australië nog altijd een goede naam. ,,Nederland is zeker niet het enige grote voetballand dat het WK niet haalt.''

Verrassend genoeg heeft Emerton het debacle van Nederland in Ierland niet op de televisie gezien. Hij zegt de verhalen over het gebrek aan mentale hardheid van de Nederlanders maar nauwelijks te kunnen geloven. ,,Hier bij Feyenoord is daar geen sprake van. Bij Australië zal het daar trouwens ook zeker niet aan schorten. We hebben de sterkst mogelijke selectie, met veel spelers uit de Engelse League. Dat zijn harde jongens. Deze wedstrijden zijn zo ontzettend belangrijk voor het Australische voetbal. We gaan absoluut tot op de bodem.''

    • Hans van Kregten