Post

Bovenaan de roltrap gekomen, zie ik op het verlaten beginpunt de metro klaarstaan. Als ik er een meter vandaan ben, gaan alle deuren opeens dicht. Zonder waarschuwend getingel en kennelijk zonder dat de bestuurder op zijn monitor het perron heeft overzien. Daar gaat mijn afspraak in het centrum!

Een scheut adrenaline zet mij tot actie aan. Ik stuif de trap af en doe mijn beklag bij het loket, waar ik vriendelijk medeleven en een klachtenformulier ontvang. In de volgende metro vul ik het in. Het kan zó op de post.

Vind in het centrum van Amsterdam maar eens een brievenbus! Met de envelop in de hand rep ik mij naar het afgesproken café en na twee uurtjes loop ik een andere route terug. Nergens een brievenbus. Wel een afvalbak met een gleuf. Met een weids gebaar deponeer ik hierin mijn klacht. Toch iets gedaan.