`Geen billen en koran in één blad'

Een afbeelding van de koran en blote billen in één blad. Dat gaat te ver, vindt een aantal islamitische krantenbezorgers in Amsterdam.

Het zijn mooie billen, daarover zijn ze het eens, de filiaalchef van de krantenbezorgers in de Amsterdamse Pijp en de rayonmanager van het distributiecentrum. Alleen de plek waar ze stonden, deugde niet. In een blad, waarvan het omslag suggereert dat het om de heilige koran gaat, horen geen billen. Zeker niet naast een van de belangrijkste soera's van de koran: dat was extra beledigend. ,,Jullie hebben thuis toch ook geen kruisbeeld aan de muur met een pornoplaat ernaast?''

Zaterdag brak in enkele krantendistributiecentra in Amsterdam een on-Hollandse pleuris uit. Islamitische bezorgers weigerden het maandelijkse magazine M bij de abonnees te bezorgen. Tussen de vier- en vijfduizend lezers van NRC Handelsblad werden door de bezorgers gedupeerd.

Geen van de islamitische krantenbezorgers in de Pijp, allen in de twintig, wil met naam en toenaam in de krant, allemaal zijn ze boos: de heilige koran is door het slijk gehaald. ,,Noem me maar Achmed'', zegt de filiaalchef. Hij begrijpt de boosheid van de bezorgers maar al te goed. Het is ook zijn boosheid.

,,Eerst waren ze verbaasd'', zegt Achmed. ,,Toen ze zaterdagochtend vroeg binnenkwamen, dachten ze dat het een echte koran was die daar naast de krant lag.'' Die verbazing was van korte duur. Van de advertenties in M viel in ongunstige zin de wijnaanbieding op, van de illustraties vooral die bij het artikel over Las Vegas. De line-up van nieuwe meisjes en een foto van een geïnterviewde met strippers in actie op de achtergrond. Daarover zijn de verschillende islamitische waarnemers het eens: porno.

Aan de muur van het agentschap hangen krantenknipsels: ,,El Mouaziz wint'', staat bij een krantenfoto van een tennister. Daarnaast een poster met aankondiging van Nederlandse les en hoog in een hoek hangt een korantekst. Drie Egyptenaren en twaalf Marokkanen werken hier. Ook de Marokkanen spreken geen Nederlands, ze zijn met Marokkaanse meisje getrouwd en pas in Nederland. Maar voor het begrijpen van de voorplaat van het Magazine hadden ze geen Nederlands nodig.

Allemaal zijn ze het eens over de gevaren die de afbeelding van de koran bedreigen: onreine handen, bijvoorbeeld van dronken mensen, en bovenal onreine voeten. ,,Straks ligt hij op de grond'', Achmed laat M vallen, ,,en dan stappen mensen erop''. Hij laat een voet op eerbiedige afstand boven het magazine zweven. De omstanders zwijgen vol afgrijzen. Wil je op de een of andere manier van een koran af, dan moet hij volgens de islamitische wet worden verbrand, begraven of in snel stromend water worden gegooid. Maar een einde op de grond, onbeschermd tegen ongelovige voeten, of in een vuilnisbak, dat kan echt niet. Desondanks wist Achmed zijn bezorgers zaterdag te bewegen de kranten en M mee te nemen. Zaïd, een van de Egyptische bezorgers, heeft onder protest het blad op zijn krantenwijk meegenomen. Hij is nog steeds boos, zegt hij, écht boos, niet een klein beetje. Rayonmanager Fred Smit roemt het optreden van Achmed, ,,Hij heeft de lont weten te doven. De omvang van de werkweigering in Amsterdam had veel groter kunnen zijn.'' Een woordvoerder van het distributiecentrum kan niet verklaren waarom alleen in Amsterdam sprake was van echte werkweigering en niet in andere steden, waar ook veel islamitische bezorgers werken.

In het distributiecentrum in de Rijnstraat werd het werk zaterdag eensgezind geweigerd. Geen van de bezorgers heeft M meegenomen. Fred Smit ontraadt een bezoek aan dit agentschap, omdat de bezorgers daar `agressief' zouden zijn. De circa 45 gedupeerde lezers krijgen het magazine op zijn laatst woensdag thuisbezorgd, door een `Hollandse bezorger', zegt een van de aanwezigen in de Rijnstraat. Ook hier wil niemand met zijn naam in de krant.

In dit filiaal ligt onder een tafel een onordelijke stapel M's. Die stapel doet ook pijn aan de ogen van de jonge filiaalassistent. Maar alles beter dan dat de afbeelding van de koran op de afvalberg was komen te liggen. Een voorbijganger had hem er op geattendeerd, de man liep met zijn gesluierde vrouw langs toen de pakken kranten werden afgeleverd en M zichtbaar werd. Dat kan toch niet, had de man verontwaardigd geroepen. De assistent van de filiaalchef is nog steeds `bloedheet' om de affaire.