Vrienden rond een eettafel vol drank

`Jan Lul onder de Jan Lullen' zijn. Dat is waarom de oude studievrienden in de lunchvoorstelling Nu even niet nog altijd één keer per maand samen eten: ,,Niks op te houden, niks te verbergen, niks te verliezen.'' De vier mannen klagen over hun `moeilijke wijven' die ze consequent `Dinges' noemen. Uiteraard zijn ze teleurgesteld in de liefde, in het leven, en de vriendschap, maar ze hebben vooral veel lol met elkaar.

Bart: ,,Heb jij nog seks met je vrouw?''

Nico: ,,Ze wordt er in ieder geval nog wel wakker van.''

Ze vertellen steeds dezelfde verhalen, de avonden hebben steeds hetzelfde verloop, de rolverdeling ligt vast: de sukkel, de stoere, de zeikerd, de vrolijke. Het gezamenlijk straallazarus worden is een ritueel om de jeugdvriendschap, en wat daar van over is, te vieren.

Schrijfster Maria Goos, bekend van de tv-dramaseries Oud geld en Pleidooi, maakte vorig seizoen indruk in het theater met Familie. Nu schrijft en regisseert ze een kleine lunchvoorstelling over mannenvriendschap. De vier vrienden worden gespeeld door mannen die Goos kent sinds begin jaren tachtig, van haar studiejaren aan de Toneelacademie in Maastricht: Bart Klever, Har Smeets, Nico de Vries, en Arie Kant. De kwaliteit van de spelers is wat ongelijk, met Bart Klever als positieve en Arie Kant als negatieve uitschieter. Vooral in het begin leken de spelers niet zo scherp op elkaar te zijn ingespeeld. De rol van Nico de Vries, als roodharige, vrolijke vriend, heeft Goos niet uitgewerkt.

Goos plaatst haar spelers rond een met drank overladen eettafel. Deze staat op een ronddraaiend plateau, zodat het publiek het tafelgesprek steeds vanuit een andere hoek ziet. Deze vormgeving, simpel, voor de hand liggend en effectief, is kenmerkend voor haar stijl. Ze blijft dicht bij het realisme, haar stukken zijn heldere zedenschetsen die niet verrassen door de vorm, maar door de rake, realistische dialogen, de vakkundige plots, en door Goos' vermogen om levende mensen te scheppen om wie je kunt geven.

In Familie wist Goos te verrassen door onverwachts hard te zijn, in Nu even niet is ze onverwachts barmhartig. Omdat het stuk traditioneel is opgezet, verwacht je dat de vrolijkheid op een zeker moment omslaat in een onaangename ruzie waarin blijkt dat de levens en vriendschappen al jaren geleden kapot zijn gemaakt. Dat gebeurt echter niet. Natuurlijk, de mannen hebben elkaar ooit verraden, voornamelijk door elkaars vriendinnen in te pikken, maar uiteindelijk is de vriendschap redelijk overeind gebleven. En ze zijn er voor elkaar als het ertoe doet.

Dat blijkt vooral in het verrassende slot, als een van de mannen het ritueel doorbreekt en uit zijn rol stapt. Mede door het tedere en lichte spel van Bart Klever, ondersteund door een prachtig lied van Herman van Veen, tilt dit moment Nu even niet op een nog hoger niveau. De zwaktes van de voorstelling zijn op dit aangrijpende moment vergeten. Het gebeurt immers niet vaak dat je werkelijk geraakt wordt.

Voorstelling: Nu even niet van Maria Goos door Bellevue Lunchtheater. Gezien 4/11. Aldaar t/m 25/11. Inl. (020)530 5301 of www.lunchtheater.nl.

    • Wilfred Takken