Hersman sneller door `asociaal' gedrag

Topsport is vaker niet leuk dan wel, stelde Martin Hersman al verschillende keren vast in zijn tienjarige carrière als topschaatser. Gisteren beleefde hij weer één van die schaarse momenten dat hij zijn tanden bloot kon lachen, op de hoogste trede van het erepodium, met een gouden medaille om zijn nek. Op het slagveld dat de 1.500 meter voor de Nederlandse schaatsmannen is, kwam Hersman gisteren bij de NK afstanden als de verrassende winnaar uit de strijd. Net als bijna twee jaar geleden bij de NK – zijn laatste zege tot gisteren – trad de 27-jarige krachtpatser in Groningen op zijn specialiteit uit de schaduw van zijn ploeggenoot bij TVM, Rintje Ritsma.

Op geen enkele afstand zijn de onderlinge verschillen in Nederland zo klein als op de schaatsmijl, nergens is de concurrentie zo groot. Tussen winnaar Hersman en nummer vijftien Gianni Romme zat slechts een gaatje van nog geen anderhalve seconde. Hersman won in 1.52,93, Romme liet 1.54,42 noteren, vlak voor nummer 16 Jeroen Straathof, in 1996 de eerste wereldkampioen.

Voor de trainers en de schaatsers die Hersman de afgelopen maanden bij trainingswedstrijden aan het werk zagen, kwam de winnaar niet uit de lucht vallen. Ook niet voor Ritsma, die met plezier vaststelde dat zijn ploeggenoot asocialer geworden is. ,,In de goede betekenis van het woord'', nuanceerde de Fries die na het olympische seizoen 1997-'98 Hersman naar zijn sponsorploeg haalde. Hersman staat bekend als een sociale jongen, die ook met concurrenten het beste voor heeft en nooit te beroerd was niet-ploeggenoten van goeie tips te voorzien of hen te helpen bij het prepareren van hun schaatsen. Op aandringen van mensen als Ritsma stopt Hersman die energie nu in zichzelf. ,,Ik las dat ik te sociaal was en dat vond ik niet leuk'', zei hij schertsend. ,,Ik ben nu meer op mezelf gericht en dat gaat goed.''

Als gevolg van fysieke tegenslag was het vorige seizoen er voor Hersman één om snel te vergeten. ,,Twee jaar lang heb ik op beslissende momenten iets gehad'', zei Hersman over de lichamelijke problemen die hem plaagden. ,,Dat moet je uitsluiten, maar dat is niet gemakkelijk.'' Blakend van gezondheid zette hij in Groningen met succes de eerste stap naar de Olympische Spelen, die over drie maanden in Salt Lake City worden gehouden. Hij plaatste zich met zijn overwinning – net als Jakko Jan Leeuwangh (2de), Ritsma (3de), Erben Wennemars (4de), Jan Bos en Yuri Solinger (beiden gedeeld 5de) – voor de eerstkomende wereldbekerwedstrijden op de 1.500 meter. Daar kunnen de `milers' het nodige wedstrijdritme opdoen en zich meten met de buitenlandse concurrentie. De eerste afspraak hebben ze volgende week in Berlijn. Hersman laat de daaropvolgende wedstrijden in Innsbruck en Den Haag schieten voor een trainingskamp op het snelle ijs van de Olympic Oval in Calgary.

Voor alle afstanden is het vierdaagse olympische kwalificatietoernooi in Heerenveen, van 20 tot en met 23 december in Heerenveen, een beslissende krachtproef. In Salt Lake City zou Nederland op de 1.500 meter met gemak tien mannen aan de start kunnen brengen, maar er zijn aan het eind van het jaar in Thialf niet meer dan vier deelnamebewijzen te verdelen. Hersman, die de afgelopen jaren de onvervulbare wens had nog eens een allroundtoernooi te winnen, zet als geen andere Nederlander alles op die afstand. De sprinters Bos, Wennemars en Leeuwangh hebben ook de 1.000 meter nog, en Ritsma heeft voorlopig met de 5.000 meter nog een ijzer in het vuur.

Voor Ids Postma, regerend olympisch kampioen op de 1.500 meter, zijn de Winterspelen nog ver weg. Hij was bij de NK de grote verliezer. Hij had zich in elk geval voor de wereldbekerwedstrijden op de schaatsmijl willen plaatsen, maar moest gisteren als enige uit de Nederlandse schaatstop met lege handen naar huis. Op de 5.000 (vrijdag) en de 1.000 meter (zaterdag), eindigde hij ook buiten het bereik van de nog beschikbare tickets voor het wereldbekercircuit. Ook vorig jaar kende zijn seizoen een valse start en slaagde hij er bij de NK niet in zich voor de wereldbekerwedstrijden te plaatsen. ,,Lullig'', zei Postma dit keer over zijn gemiste kansen. ,,Ieder jaar heb ik de nodige aanloopproblemen. In het verleden ook, maar toen had ik tenminste het voordeel dat de onderlinge verschillen nog niet zo klein waren.''

    • Ward op den Brouw