Suïcidale acrobatiek

Wie denkt dat stierenvechten een exclusief Spaanse aangelegenheid is, heeft het mis. Ook in de Verenigde Staten gaan man en beest elkaar te lijf in de arena.

In het Amerikaanse stierenvechten moet de toreador zeventig seconden lang zo dicht mogelijk in de buurt van de stier blijven, hem uitdagen en over hem heen springen. Deze ruwe vorm van tikkertje komt voort uit de rodeo, waar de stierenvechters verkleed als clowns de stieren moeten afleiden als de berijder uit het zadel is geslingerd. Tegenwoordig is de dienende taak van de protection man uitgegroeid tot een officiële tak van sport met een eigen wedstrijdcircuit en een heus vierdaags wereldkampioenschap in Las Vegas.

Rob Smets, alias The Kamikaze Kid, won de felbegeerde prijs al vijf keer. Documentairemaker Simeon Goffer volgde de 41-jarige Texaan bij zijn poging om in zijn laatste jaar als beroepsvechter een zesde titel te winnen. Een groot deel van de film bestaat uit actiebeelden. Door de vechters microfoontjes op te spelden brengt de regisseur ons zó dicht bij de arena dat we de opspattende modder bijna proeven en het driftige gesnuif van de 1.000 kilo zware stieren bijna voelen. Dit is `the most extreme of sports', verzekert de voice-over ons. Maar ieder normaal mens noemt dit geen sport meer; het is acrobatiek met een sterk suïcidale inslag.

Wat brengt iemand ertoe om, zoals Smets, dit meer dan twintig jaar te doen? Het gaat hem om de kick, de adrenalinerush, zegt hij. En natuurlijk het prestige. Zelfs na de twee nekbreuken en tientallen geplette, gekneusde en verbrijzelde lichaamsdelen, valt de beslissing te stoppen hem zwaar. En zijn collega's geven hem groot gelijk. Ook zij praten stoer over tactiek, concentratie en wendbaarheid.

Maar op een zeldzaam ontspannen moment in de kleedkamer raken de mannen verzeild in een serieus gesprek over de fokpotentie van de deelnemende stieren. Dan raakt de documentaire de rurale essentie van rodeo. Het is armeluisvermaak voor boerenjongens die zich met stierenvechten aan de anonimiteit hopen te ontworstelen en geld willen verdienen. Maar het is geen vetpot: een goede vechter verdient per jaar hooguit 20.000 dollar. En daar waagt hij tweehonderd keer zijn leven voor.

Deze rauwe realiteit wordt in de documentaire weggewuifd. Vooral op het einde zwelt de toon aan tot bijna ondraaglijke bombast. Vergezeld door beelden van wapperende vlaggen en biddende torero's roemt de voice-over Smets als ,,een geboren winnaar, een levende legende en een verdediger van the American way of life''. Terwijl hij gewoon een veeboer met een extreme hobby is.

Dokwerk: The Kamikaze kid, NPS, zondag, 21.00-22.00u.