Dorrestijn als montere en moedige misantroop

Een volleerd podiumartiest zal Hans Dorrestijn nooit worden. ,,Het hoort bij mij dat ook de tachtigste voorstelling het karakter heeft van een try-out'', leest hij ter introductie van een papiertje. Hij kent heel wat uit zijn hoofd, maar niet alles. Als altijd verplaatst hij zich ook ietwat bedremmeld naar de plekken die hij kennelijk met de regisseur heeft afgesproken. Maar wel lijkt hij nu, meer dan ooit, plezier te putten uit het effect van zijn schrijfsels. Voor zijn doen staat hij er in zijn nieuwe programma Cirkels zelfs ontspannen bij.

Dorrestijn wordt ditmaal opgevangen en aangevuld door Martin van Dijk aan de piano. Hij schreef niet alleen de meeste muziekjes, die de Dorrestijn-teksten als vanzelfsprekend ondersteunen, maar zingt ook een paar soli – minder markant dan de dichter zelf, maar wel in de gewenste stemmige stijl. Ook dat lijkt iets te verlichten van de last die Dorrestijn gewoonlijk op zijn schouders torst. En zijn grappen lijken zodoende minder zwaar beladen. ,,Geld maakt niet gelukkig,'' zegt hij, ,,dus ik ben er dol op.''

Cirkels is genoemd naar de Nederlandse tekst, die Rob Chrispijn lang geleden voor Herman van Veen schreef op The windmills of your mind. Dorrestijn zingt dat nummer ook, als een introvert intermezzo tussen zijn eigen liedjes. Het is een poëtisch moment tussen veel droogkomische gekkigheid, die een breed gebied bestrijkt: van een college over de vegetarische krokodil tot een verhandeling over de vraag welke takken van sport nuttig zijn en welke niet. Hij is een montere misantroop geworden, die zich nu overal doorheen slaat.

Voorstelling: Cirkels door Hans Dorrestijn en Martin van Dijk. Regie: Arie Kant. Gezien: 1/11 in de Kleine Komedie, Amsterdam. Tournee t/m 8/6. Inl. (020) 616 4004 of www.hansdorrestijn.nl

    • Henk van Gelder