Argentinië staat het water aan de lippen

Argentinië en zijn schuldeisers staren elkaar aan over de rand van de afgrond. Als het land de volledige steun van de Verenigde Staten en het Internationale Monetaire Fonds (IMF) had, zouden beleggers wellicht bereid zijn hun obligaties in te wisselen voor nieuw schuldpapier met een lagere rente. Het rendementsverlies ten gevolge van het omruilen van obligaties met een couponrente van 11 procent voor schuldpapier met een rente van 7 procent, wat Argentinië voorstelt, kan nu eenmaal gecompenseerd worden door een hogere kredietkwaliteit. Maar dan moet het IMF wel met garanties over de brug komen. Helaas voor Argentinië heeft het IMF extra steun uitgesloten en heeft de Amerikaanse minister van financiën Paul O'Neill het land de rug toegekeerd. Wanbetaling en een gedwongen herstructurering van Argentinië's schuld van 140 miljard dollar lijken nu de enige uitweg.

Minister van economische zaken Domingo Cavallo heeft beloofd dat het niet zo ver zal komen. Toch moeten obligatiehouders het ergste vrezen. Volgens sommige schattingen moet Argentinië zijn schuld met 50 procent terugbrengen om de economie in veiliger water te sturen. Privé-beleggers zullen de zwaarste tol moeten betalen, omdat hun schuld ondergeschikt is aan de 25 miljard dollar die het land aan multinationale instellingen als het IMF verschuldigd is. Bovendien loopt de lokale economie groot gevaar. Het risico bestaat dat de kapitaalvlucht zal toenemen als in paniek geraakte spaarders hun tegoeden in peso's, willen omzetten in dollars. Een verwoestende devaluatie zou het gevolg zijn. En als de munt het loodje legt betekent dat waarschijnlijk ook het einde van Cavallo, zo niet van de hele regering. Dan is er vrijwel geen kans meer op een ordelijke schuldenruil, want dan is er niemand meer om mee te praten.

Dit alles doet sterk denken aan het in gebreke blijven van Rusland en de daaropvolgende devaluatie van de roebel drie jaar geleden, toen het IMF ook zijn handen weigerde uit te steken. Rusland klauterde uiteindelijk in betere vorm uit de afgrond dan waar het in verkeerde toen het erin viel. De scherpe daling van de roebel verbeterde de concurrentiekracht en de hoge energieprijzen hielpen de schatkist vullen.

Moet Argentinië daar nu ook op hopen? Dat lijkt onverstandig, want Rusland heeft olie en Argentinië alleen maar schapen.

Onder redactie van Hugo Dixon.

Voor meer commentaar: zie www.breakingviews.com.

Vertaling Menno Grootveld

    • John Paul Rathbone