Acht Jaargetijden levendig maar vlak

Het Koninklijk Ballet van Vlaanderen presenteert in acht Nederlandse steden het programma 2 x Vier Jaargetijden. Die titel slaat op het tweede programma-onderdeel, Eight Seasons, waarin Mauricio Wainrot de composities combineert die Vivaldi en Piazzola schreven, geïnspireerd door de seizoenen. Een aardig gegeven, waarin ook de verschillende dansuitingen van Europa en Zuid-Amerika naast elkaar gezet worden. Bij Piazzola gebruikt de groep een strakke, zinderende tangostijl, voor de Vivaldi-onderdelen een lossere, speelse manier van dansen.

Wainrot rijgt zijn dansen vlot en harmonisch aaneen, schotelt de dansers pittige danstechnische opgaven voor zonder ze tot krampachtige virtuositeit te dwingen en hanteert binnen de geijkte klassieke vormen soms verrassende en inventieve elementen. Dat maakt zijn Eight Seasons tot een levendig, aangenaam ogend werk.

In duetten en soli, waarin Alain Honoréz, Wim Vanlessen, Giuseppe Nocera en vooral Ninon Neyt en Aysem Sunal prachtig werk leveren, lijkt Wainrot zich het meest thuis te voelen. Het groepswerk is nogal plat, met zijn altijd maar rechte, frontaal gezette patronen die unisono door het ensemble worden uitgevoerd. Het lijkt meer als een noodzakelijk gevoelde onderbreking van de solo-partijen te dienen dan als essentieel onderdeel van de choreografie. Dat maakt het werk danskundig gezien niet bijster interessant, ook al omdat er van die verschillende seizoenen nauwelijks iets terug te vinden is. Wainrot wordt niet geholpen door zijn kostuumontwerper Carlos Gallardo, die de Vivaldi-danseressen in hobbezakken hulde, terwijl de belichting van Marc Stanley ook al een spirituele helderheid en variatie mist.

Aan Eight Seasons gaat het veel kortere Death & Fire van de Chinese choreograaf Xin Peng Wang vooraf. Death & Fire gaat volgens het programmaboekje over de emoties van de artiest tijdens het creatieve proces, en over de mentale beelden die groeien uit het spanningsveld tussen leven en dood. Hoogdravende woorden, waarvan de betekenis niet terug te vinden is in de choreografie. Personen verschijnen willekeurig, dansen hun soli en duetten en verdwijnen weer, zonder dat ooit duidelijk wordt wat hun bezielt of wat hun relatie tot elkaar is. Van een nauwe samenhang met de muziek heb ik ook niets kunnen ontdekken. De soli en duetten laten vooral met veel nadruk de grote danstechnische kwaliteiten van de dansers zien. Maar alle draaien, sprongen en heroïeke poses krijgen geen betekenis. Het corps de ballet heeft een louter decoratieve functie. Zonde van al het talent bij het ballet van Vlaanderen.

Voorstelling: 2 x Vier Jaargetijden door Koninklijk Ballet van Vlaanderen. 1. Death and Fire. Choreografie: Xin Peng Wang. Muziek: Tan Dun. 2. Eight Seasons. Choreografie Mauricio Wainrot. Muziek: Antonio Vivaldi & Astor Piazzola. Gezien 25/10, Theater aan de Parade, 's Hertogenbosch. Tournee t/m 8/12. Inl. (020) 620 8804 of www.koninklijkballetvanvlaanderen.be.