Radja

Toen ik achterin de kerk plaatsnam, keek een Amerikaanse woestijnbuizerd, genaamd Radja, me van terzijde behoedzaam aan.

Vreemde beginzin, maar kan ik het helpen dat Radja gisteren in de Zuiderkerk in Amsterdam deelnam aan een `Miniconferentie Duivenoverlast Amsterdam'? Er was ook nog een Amerikaanse roodstaartbuizerd die Tarzan heette. De vogels zaten vastgeketend aan de hand van twee jonge valkeniers uit het Brabantse Berghem.

Radja was een prachtige, bruine roofvogel met gele poten en een gele snavel. Een vrouwtje van drie jaar. Angelique, haar valkenier, had haar de eerste maand acht uur per dag getraind. ,,Je leert ze vooral dat ze de mens moeten vertrouwen.''

Vreemd dat je dat met een vogel wél lukt, en met de meeste mensen niet.

Radja en Tarzan hielden hun omgeving scherp in de gaten, maar ze leken zich verder goed thuis te voelen in die kerk waar zo'n 75 duivenexperts de stadsduif onder de loep namen. Alleen al in Amsterdam zouden er 30.000 stadsduiven zijn. Voor veel steden, ook in het buitenland, begint het een steeds groter probleem te worden. Want de duif is brutaal en hij schijt overal. Wat te doen?

Hier komen Radja en Tarzan in beeld. Zij werken voor een bedrijf dat Flying Free heet. Daar kan men roofvogels bestellen om duiven te verjagen. De vogel valt de duif niet in de lucht aan, maar jaagt hem alleen op tot de duif doodsbang naar een op de grond staande kooi met een lokduif is gevlucht. De valkeniers nemen de duiven mee naar hun bedrijf, maken de zieke dieren af en zette de gezonde later uit in bosrijke gebieden.

Het klonk goed, maar sommige experts in de kerk toonden de nodige scepsis. ,,Veel zieke duiven kunnen best beter gemaakt worden'', zei een dierenarts. Maar in Amsterdam-Noord, waar al met de roofvogels wordt gewerkt, is men enthousiast.

Mijn indruk na een middagje luisteren: voorlopig zal de duivenoverlast niet worden opgelost. De deskundigen verschilden te veel van mening. Wat is bijvoorbeeld een zieke duif? En cruciale vraag zijn duiven voor hun voeding helemaal afhankelijk van de mens of kunnen ze zichzelf redden? De oplossing van de stad Aken kreeg nog de meeste steun: vang de duiven in grote tillen, laat ze broeden en vervang hun eieren door kalkeieren.

Remco Daalder, een Amsterdamse stadsecoloog, hield een warm pleidooi voor de duif. ,,Behandel hem als een aardig dier, niet als een vliegende rat.'' De duif verlevendigt de stad, vond hij. De burger moet geen duiven meer voeren, stelde hij, dan komen er vanzelf minder duiven.

Toen vertelde hij het verhaal van Cher ami. Dat was een Franse postduif die in de Eerste Wereldoorlog over de Duitse linies naar de Franse kant vloog met een boodschap die 194 Amerikaanse soldaten uit een omsingeling redde. Cher ami stierf aan zijn verwondingen, maar leefde voort als oorlogsheld, geëerd met het Franse oorlogskruis en de Amerikaanse medal of honor.

Ik keek naar Radja en huiverde. Stel je voor dat zij de Cher ami van de Amerikanen in Afghanistan zou verjagen.

    • Frits Abrahams