De woede in een mislukt huwelijk

Reclame voor echtscheiding. De makers van de eerste aflevering van Het familiediner hebben het vast niet zo bedoeld, ze zijn van de EO. Maar dat is het wel geworden. Het idee was: zet familieleden met ruzie bij elkaar aan tafel in een restaurant en kijk wat er gebeurt. Of eigenlijk: kijk of ze kómen.

Nel Verhey, een jaar of zestig, lang grijs haar en een wijde paarse blouse, heeft ruzie met drie van haar vier kinderen. Ze heeft ze al een paar jaar niet gezien. Aan het begin van de uitzending zit ze met de verslaggeefster in het restaurant waar ze hebben afgesproken. Ze mag aanwijzen waar haar kinderen straks moeten zitten: haar dochter Tessel naast haar, daarnaast haar zoons Jonne, Eddo en Tabe-Kees. Ze vertelt hoe de ruzie met Tessel begon. Tessel had haar gebeld, ze had haar voet verstuikt en ze vroeg of haar moeder op Celine wilde passen. Maar haar moeder had gezegd dat ze geen tijd had.

Het was hoog opgelopen, vertelt Nel Verhey. ,,Je moet jezelf maar redden'', had ze geroepen. En haar dochter: ,,Ik red mezelf me hele leven al.'' Tussendoor beelden van Tessel, bij haar thuis in Doetinchem. Zij kan zich déze ruzie bijna niet herinneren, wel het gevoel dat ze haar leven lang bij haar moeder heeft gehad: ,,Altijd eerst kijken hoe haar gezicht stond, altijd oppassen.''

Met Jonne kreeg Nel Verhey ruzie toen ze een tijdje naar hun huis in Frankrijk waren. ,,Hij sliep tot elf, twaalf uur in de morgen, ik kon op zijn deur kloppen wat ik wilde.'' Met Tabe-Kees ging het ook mis om iets dat hij zich nauwelijks kan herinneren. Maar hij wil wel vertellen hoe hij al jaren over zijn moeder denkt: ,,We zijn ziek van haar oordelen.'' En: ,,Ze heeft altijd haar mening klaar.'' Het komt door het slechte huwelijk van zijn ouders, zegt hij. Er was altijd ruzie, zijn hele jeugd is erdoor verpest.

Twee van de vier kinderen van Nel Verhey komen naar het familiediner. Tessel en Tabe-Kees blijven weg. Het vertrouwen is beschadigd, laten ze weten. We zijn gekwetst. Eddo, de enige zoon die nog met haar omgaat, mag de boodschap aan haar doorgeven. Nel Verhey begint te huilen. ,,Ik moet het accepteren'', zegt ze. En dan, met onverwacht zelfinzicht: ,,Door mijn huwelijk ben ik bitter en hard geworden.''

Een jaar geleden is ze gescheiden. Als kijker denk je: had dat maar eerder gedaan, dan was je waarschijnlijker een leukere vrouw gebleven. De EO neemt haar mee naar een `gezinsbemiddelaar'. Die legt haar uit hoe dat voor kinderen is, een moeder die steeds wekenlang haar woede opkropt en dan opeens weer uitbarst in een scheldpartij. ,,Dat geeft veel instabiliteit.''

De bemiddelaar legt het ook uit aan de kinderen. Ze luisteren, maar ze laten zich niet zomaar overtuigen: waarom zou het nu wel goed gaan? Maar de EO zou de EO niet zijn als er geen happy end kwam. Nou ja, een beetje een happy end. Dochter Tessel gaat trouwen. En ze stuurt haar moeder een uitnodiging.

Het familiediner, EO, Ned.1, 21.02-21.33u.

    • Jannetje Koelewijn