Bankiers in het verderf

Ze worden de roofdieren van de financiële markten genoemd. Zakenbankiers hebben een reputatie hoog te houden als meedogenloze, egocentrische dealmakers, verslaafd aan risico's en altijd op zoek naar nieuwe prooien. Die arrogante beroepshouding wordt ze aangeleerd tijdens hun opleiding bij de grote zakenbanken van Wall Street en de City, waar alleen de winnaars overleven.

Uit zo'n groepje bij de bank `Bloomfield Weiss' (lees: Goldman Sachs) zijn de hoofdpersonen afkomstig van The Predator, het jongste boek van de Britse auteur en voormalig zakenbankier Michael Ridpath. Ridpath heeft naam gemaakt als schrijver van financiële thrillers.

The Predator is zijn vijfde boek in dit genre. Het verhaal zit aardig in elkaar. Aan het slot van hun opleiding is een van de bankiers in spe bij een nachtelijk boottochtje verdronken. Tien jaar later achtervolgt dit ongeluk het groepje vrienden van weleer. De vier mannen en één vrouw zijn inmiddels midden dertig en al dan niet met succes bezig aan hun carrières. Als zich eerst één en vervolgens nog een moord voordoet, blijkt natuurlijk dat er indertijd meer aan de hand was dan een tragische verdrinking in een dronkenmanspartij.

Ridpath vertelt het verhaal met verve. Hij schetst een cynisch beeld van de wereld van de zakenbankiers, hun tomeloze ambities en bereidheid zelfs oude vrienden te belazeren. De ontknoping is evenwel allesbehalve verrassend en tekent zich al vrij snel af.

In zijn boeken gebruikt Ridpath zijn kennis van de financiële wereld als deel van het plot. De hoofdpersonen van The Predator zijn werkzaam bij een zakenbank en bij een beleggingsfonds dat actief is op de markten van Oost-Europa. Het verhaal draait deels om een risicovolle obligatie van een Oost-Europees telecombedrijf. Er wordt zijdelings verwezen naar ware gebeurtenissen, zoals het bankroet van het speculatieve Amerikaanse beleggingsfonds Long Term Capital Market in 1998, en ingespeeld op de verwachting dat de Oost-Europese landen aantrekkelijke beleggingen zijn naarmate hun toetreding tot de Europese Unie dichterbij komt.

Maar anders dan in Ridpaths eerdere boeken staan deze financiële verwikkelingen jammer genoeg los van de plot. Het verhaal van het verdronken slachtoffer en de zoektocht naar de schuldige van de moorden had zich net zo goed onder boekhouders kunnen afspelen. Ridpath gebruikt de invalshoek van de zakenbank met zijn deals evenmin om aan de ontknoping een verrassende wending te geven. Dat had best gekund en het had The Predator uitgetild boven een aardige whodunit. Nu gaat het louter om persoonlijke ambitie en dan is de kern van het verhaal tamelijk ongeloofwaardig.

Michael Ridpath: The Predator. Penguin/Michael Joseph, 340 blz. ƒ33,95. De vertaling door Frans en Joyce Bruning (Verzwegen aandeel) is verschenen bij Van Holkema & Warendorf.

    • Roel Janssen