Anonymus helpt pastoor

De populaire pastoor Eidhof ontving vorig jaar twee enveloppen met daarin een half miljoen gulden. De gulle gever is onbekend.

Op tien november 2000 vindt pastoor A. Eidhof (68) van de St. Willebrordparochie in het Twentse Vroomshoop twee enveloppen op zijn deurmat. Zonder postzegel, zonder afzender. Hij scheurt ze open en weet niet wat hij ziet: vijfhonderd biljetten van duizend gulden.

Hij belt H. Uitzetter, de vice-voorzitter van de parochieraad. Die haast zich naar de pastorie en treft naar zijn zeggen ,,een juichende Eidhof'' aan. Uitzetter: ,,De gift was volgens de tekst op de envelop bestemd voor uitbreiding van de parochiezaal en restauratie van de kerktoren. Eidhofs grote wens kon in vervulling gaan.''

In overleg met de parochieraad besloot de pastoor de ,,prachtige vondst'' voorlopig ,,onder de pet'' te houden. Ze probeerden de gulle gever te vinden en vroegen het bisdom Utrecht advies. Uitzetter: ,,Pas nu hebben we het nieuws bekendgemaakt. De pastoor heeft het niet meer mogen meemaken. Hij overleed in april.''

De parochie heeft nog steeds geen idee van wie het half miljoen afkomstig is. Maar het moet een van de duizend katholieken in het 8.000 zielen tellende Vroomshoop zijn, denkt Uitzetter. ,,Buitenstaanders waren niet op de hoogte van Eidhofs hartenwens.''

Dat Eidhof zo uitbundig is bedacht, is volgens Uitzetter het gevolg van diens populariteit. ,,Onze robuuste, wereldse pastoor, die in 1991 naar Vroomshoop kwam, begaf zich volop onder de mensen. Hij hechtte eraan de parochianen bij elkaar te houden. Hij wilde na de mis samen praten en koffiedrinken, vandaar dat hij zijn parochiezaal zo graag wilde vergroten.''

Eidhof, zegt Uitzetter, wilde ,,net als de parochieraad trouwens'' open kaart spelen. ,,Er is nooit aan gedacht de belastingdienst of het bisdom te passeren. Een klein deel van de gift gaat naar de bisschop, zo zijn de kerkelijke regels. De fiscus eist een forse hap. Maar we houden ruim de helft over. Dat is genoeg.''