Vouwbouwwerken

Door haar liefde voor borduursels en vouwsels is modeontwerper Xuan-Thu Nguyen te typeren als een beeldhouwer in stof. ,,Ik hou van sierlijk en vrouwelijk.'' Deel 7 in een serie over jonge ontwerpers.

Duizenden bloesjes voor C&A en tientallen jurkjes voor Miss Etam heeft ze gevouwen en in zakjes gestopt. Als hulpje in het confectiebedrijf van haar ouders leerde Xuan-Thu Nguyen (23) al heel snel wat ze pertinent niet wilde. De wereld van de massamode was niet de hare, de eindeloze herhaling van rechttoe-rechtaan kleding stond haar tegen. Aangezien ze toch een onmiskenbare fascinatie had voor textiel en een creatief beroep zocht, kwam ze terecht op de modeacademie. Twee jaar geleden studeerde Nguyen af, dit jaar hield ze haar eerste show in Parijs.

,,Ik kan nog steeds niet goed tegen herhaling'', bekent de van oorsprong Vietnamese Nguyen, die door vrienden en kennissen simpelweg To genoemd wordt. ,,Als ik bijvoorbeeld iets met een gaatjesmotief bedenk, heb ik het na drie variaties wel gezien. Dat is natuurlijk lastig bij het opbouwen van een collectie, omdat dan juist verwacht wordt dat je tien of meer stukken maakt rondom één idee. Mijn collectie bestaat meer uit losse stukjes.''

Toch is er wel een verbindende factor aan te wijzen in Nguyens werk: breekbaarheid. Haar ontwerpen zitten vol strikjes, flapjes en ruches. Haar favoriete stof, organza, ziet er uit alsof het elk moment kan verpulveren. Het kleurenpalet van crème, lichtgeel, oudroze en licht grijs versterkt die indruk van kwetsbaarheid. ,,Ik hou van sierlijk en vrouwelijk'', zegt de ontwerpster. ,,Het is misschien een beetje popperig. En er zit zeker een bepaalde overdaad in, maar dan op een subtiele manier. Dat gefladder met printjes, zoals je nu ziet in de Franse mode, is niks voor mij.''

Borduursels waren Nguyens eerste liefde. Met naald, draad, eindeloos perfectionisme en veel geduld vertaalde ze dagboekfragmenten in stof. ,,Maar het is moeilijk aan te wijzen welke vorm staat voor welke ervaring'', waarschuwt ze. ,,Ik heb ervaringen geabstraheerd. Zo maakte ik bijvoorbeeld een jurk die aan de achterkant helemaal open is en alleen met een touwtje aan de nek vastzit. Het is net een leven dat aan een zijden draadje hangt. Bovendien is de jurk wit, een kleur die in het westen `leven' betekent, maar in het Azië voor dood en rouw staat. Het rode borduursel staat voor passie en drama. Ik laat het borduursel trouwens nooit zo zien, ik draai het altijd om, zodat het draad aan de binnenkant komt te zitten. Dat vind ik subtieler. Anders zijn de kleuren te fel. In sommige stukken heb ik het borduursel onder vier lagen stof gestopt. Dat dempt ook. Bovendien krijg je zo diepte in je werk.''

Nguyens borduursels zien er uit als pointillistische miniatuurtjes. Maar meer nog dan een draadschilder is ze te typeren als een beeldhouwer in stof. Dat blijkt vooral uit haar nieuwste collectie, waarin vouwsels een prominente plaats innemen. Verfrommelde fantasiebloemen, balijnvormige plooien, zakjes en strikjes veranderen de broeken, bloezen en jurken in complexe vouwbouwwerken. Haar inspiratie haalt Nguyen uit de Oosterse papiervouwkunst origami. ,,De mensen die origami hebben uitgevonden, waren echt geniaal'', vindt ze. ,,Alleen al het namaken van zo'n papieren figuurtje is geen eitje. Zelf iets nieuws bedenken is gruwelijk moeilijk. En in een simpele bloes met gevouwen bloemetjes op de schouder gaan toch al snel zes verschillende vouwsels zitten. De mogelijkheden zijn eindeloos. Met vouwen kan ik nog wel eeuwen vooruit.''

Nguyen heeft recentelijk een Indiaas bedrijf gevonden dat haar arbeidsintensieve ontwerp in productie wil nemen. Maar aan het idee dat klanten daadwerkelijk in haar creaties gaan lopen, moet ze nog wennen. ,,Ik kan mijn werk moeilijk loslaten. Als iemand me vraagt of ze iets van me kunnen kopen, dan is mijn eerste reactie: ben je er wel voorzichtig mee?!''

    • Edo Dijksterhuis