Dodelijk giftig

Het is een herfst met volop paddestoelen. Ooit wees mijn grootvader me de verschillen aan tussen eetbare en giftige soorten. En nu doe ik hetzelfde met Linda, mijn eigen kleindochter. Maar de culinaire kant interesseert Linda niet, ze is gericht op giftige en vooral op dodelijk giftige soorten. De plaatjes in het boek doen haar huiveren.

In het bos zelf gaat het al net zo. ,,Is die giftig? En die, is die dodelijk giftig?' Ik kan me niet aan de pressie onttrekken en algauw blijkt het woud bezaaid met gif.

,,Je weet er veel van, opa' constateert ze. Zelf is ze expert in diersporen. Ze rent het bos in, feilloos een spoor tracerend. Maar dan blijft ze staan, haar hand zoekt de mijne: ,,Ik denk dat het een wolf is'. Eensgezind besluiten we terug te keren naar het veilige bospad.

Nooit eerder voelde ik me zo gelukkig temidden van zoveel dodelijks.