Sainkho Namtchylak

Op het omslag staat ze als een strafgevangene maar ze klinkt als een schattig heksje. De Tuvaanse Sainkho Namtchylak begon als `deep throat'-zangeres, maar heeft sinds ze in Europa woont haar spectrum flink uitgebreid. Wie zich Kate Bush met een flinke scheut Nina Hagen of Yoko Ono voorstelt, komt aardig in de buurt van wat ze in Stepmother City? zoal laat horen.

Onderling verschillen de stukken aanzienlijk; in Old Melody klinkt Sainkho alleen maar lieflijk, in andere stukken eerder als een gemene feeks, die met een holle lach soep kookt van gevilde babylijkjes.

Het kader voor haar avonturen varieert al evenzeer: van grotendeels akoestisch in Dance of Eagle tot elektrisch en sterk vervormd in het enge Lonely Soul. Het merendeel van de stukken is van Namtchylak zelf, de rest van Roberto Colombo, die de zaak ook arrangeerde en mixte.

Voor hen die het landleven maar matig vertrouwen zal deze Italiaanse productie vol suspense alleen maar een bevestiging zijn. Want al eindigt hij met kwetterende vogels en ruisend water, achter de heuvel dat kun je voelen wacht een boze wolf of draak.

Sainkho Namtchylak: Stepmother City? (Ponderosa 003). Distr. Choice Music.