Huizinga berust in verrassend verlies

Na zijn mislukte WK deze zomer en de vroegtijdige uitschakeling op de Grand Prix van Moskou ruim twee weken geleden ging het zaterdag in Den Bosch tijdens de eerste serieuze krachtmeting van het judoseizoen opnieuw mis voor olympisch kampioen Mark Huizinga. De 28-jarige judoka ging in de finale van de Nederlandse kampioenschappen in de klasse tot negentig kilogram verrassend onderuit tegen de pas twintigjarige Jason Jones van sportschool Kenamju uit Haarlem.

Na de verloren finale reageerde Huizinga opmerkelijk kalm. ,,Ik heb hier niet mijn beste judo laten zien. Na het WK heb ik zeven weken rust genomen, dus ben ik nog niet topfit'', aldus Huizinga. Het gevoel niet echt verloren te hebben was een andere reden voor zijn laconieke houding. ,,Bij judo hoor je aan te vallen. Jones deed niets anders dan verdedigen. Ik zat constant achter z'n broek aan maar hij bleef me ontwijken. Daarvoor had hij straf moeten krijgen.'' Jones vond die kritiek niet op zijn plaats. ,,Ik heb offensief genoeg gejudood. Genoeg om te winnen in elk geval. Winnen met een yuko is voldoende'', pareerde Jones.

Bijna had Huizinga de finale nog gewonnen. Een fenomenale schouderworp een halve minuut voor het eind van de partij werd echter niet als score gerekend door de scheidsrechter, omdat Jones daarbij op zijn buik zou zijn terechtgekomen. Huizinga zelf kon weinig zeggen over de omstreden beslissing, aangezien hij de landing van zijn tegenstander op de mat niet had gezien. Jones verklaarde op zijn knieën te zijn gevallen. Wel gaf de onttroonde olympisch kampioen naar aanleiding van de verrassende ontknoping van de finale nog een sneer naar de wedstrijdleiding. ,,Kennelijk wil de scheidsrechter deel van het spektakel zijn. Maar ik ga niet mijn gelijk halen, want daarmee win je toch niks.''

Hoe dan ook was het optreden van Huizinga een stuk minder overtuigend dan een jaar geleden, toen hij met overmacht zijn zesde nationale titel won. ,,Op de vorige NK was ik duidelijk de beste. Ik had toen nog de vorm van de Olympische Spelen, nu nog niet'', verklaarde hij zijn matige prestaties op dit toernooi. Volgens Huizinga heeft dat niets te maken met de nasleep van het mislukte WK. ,,Die zeperd op het WK heb ik verwerkt. Dat is afgesloten.''

In de aanloop naar de finale wist Huizinga nog wel twee partijen met een ippon (een heel punt) te beslissen, maar in het tweede duel tegen Irving Pengel bleek na een moeizame winst al dat de topvorm ontbrak. ,,Het liefst wil iedereen binnen een minuut de partij beslissen met een schouderworp. Dat zat er gewoon niet in vandaag. Ik ben fysiek nog niet honderd procent. Dan moet je tactisch judoën, minder risico's nemen en het noodzakelijke doen om te winnen.''

In De Maaspoort in Den Bosch bleek die tactiek niet toereikend, waardoor Huizinga zijn titelreeks – vanaf 1995 won hij zes NK's op rij – onderbroken ziet. Maar hij ligt er niet wakker van. ,,Het is natuurlijk jammer dat het rijtje onderbroken is en je bent aan je stand verplicht om te winnen, maar het NK zegt me niet zoveel'', aldus Huizinga. Toch is de eerzuchtige judoka erop gebrand volgend jaar zijn zevende nationale titel te behalen, want dat is `leuk voor de statistiek'. Hij heeft nog twee titels nodig om het recordaantal van Anton Geesink (achtmaal Nederlands kampioen) te evenaren.

Dat Nederlands record is echter bijzaak vergeleken met de Olympische Spelen van Athene (2004), waar Huizinga opnieuw hoopt te schitteren. ,,De olympische titel is voor mij het hoogste dat ik kan bereiken.'' Ook winst op de WK van 2003 in Osaka is voor hem een belangrijke doelstelling, want Huizinga is nog steeds niet in het bezit van een wereldtitel. Van iets minder belang zijn de EK van volgend jaar, omdat Huizinga dat toernooi al viermaal heeft gewonnen.

Chris de Korte, al veertien jaar Huizinga's coach, blijft de judoka tot en met de Olympische Spelen van Athene in 2004 bijstaan. Het komende jaar, zonder WK, ziet De Korte vooral als een rustjaar. ,,Mark heeft een heel druk jaar achter de rug. Nu moet hij wat gas terugnemen. Je moet hem niet continu belasten'', zegt De Korte.

Voor de coach zou een tweede olympische titel van zijn pupil een fraaie afsluiting zijn van z'n carrière. De Korte: ,,Ik vraag mijn judoka's elk jaar of ze met mij willen doorgaan. Wat Mark betreft is dat goed. We gaan door tot 2004. Na Athene stop ik ermee.''