De weerzin van een gekwelde vampier

Begin jaren negentig zagen Hollywoodproducenten ineens weer brood in wegkwijnende schepsels uit het schimmenrijk. Francis Ford Coppola stofte Dracula's doodskist af, Kenneth Branagh blies Frankenstein nieuw leven in en Mike Nichols liet de weerwolf herrijzen in de gedaante van Jack Nicholson, wiens buitensporige haargroei echter vooral op de lachspieren werkte.

Het meeste pathos is te vinden in Neil Jordans Interview with the Vampire (1994), waarin de ondode snoodaard deze keer zelf aan het woord komt en wederom weinig vrolijks heeft te melden. Journalist Christian Slater stuit in een donker straatje in San Francisco op vampier Brad Pitt, die zijn nek onberoerd laat en hem in plaats daarvan zijn tragische levensverhaal vertelt. Vampier Louis blijkt al twee eeuwen gekweld op deze aardbol rond te lopen. Zijn `maker', degene die hem de fatale beet heeft toegebracht, is de gesoigneerde, decadente vampier Lestat (Tom Cruise) met wie hij een homo-erotische verhouding lijkt te hebben.

Verreweg het meest lugubere gedeelte van de film breekt aan als de twee eenzame mannen uit wanhoop een surrogaatdochter creëren. Deze tienjarige wees met dansende pijpenkrullen huppelt rond in een poppenjurk, maar zodra ze haar tanden ontbloot komt de wrede moordenares in haar boven. De vroegwijze Claudia wordt gespeeld door Kirsten Dunst, die in The Virgin Suicides ook al zo prachtig ondoorgrondelijk kon kijken.

Neil Jordan (The Crying Game) spaart de kijker niet en laat zoveel bloed vloeien dat je er misselijk van wordt: warm bloed, koud bloed, rattenbloed. Hij doet dit niet uit sensatiezucht, maar om dezelfde weerzin op te wekken die Louis voelt als hij weer een mens moet leegzuigen. ,,God doodt willekeurig en dat zullen wij ook doen'', zegt Lestat in een van de vele religieuze verwijzingen.

Louis verzet zich in eerste instantie heftig tegen zijn nieuwe bestaan als moordende schepper, maar uiteindelijk is ook hij zijn laatste restje menselijkheid kwijt. Hij is onverschillig, onveranderlijk en leeg. Hij staat buiten het leven en is, zoals hij zelf zegt, ,,met alles in strijd''.

Zijn zelfmedelijden wordt op den duur nogal kwezelig, zoals wel meer in de film langdradig wordt. Antonio Banderas als lispelende Parijse vampier verergert de zaak alleen maar. Ook hij kan niet tippen aan Kirsten Dunst, die zich eerst met kinderlijk enthousiasme op menig halsslagader stort, maar na verloop van tijd haar eeuwige jeugd gaat verfoeien. De wereld om haar heen verandert, maar zij niet.

Interview with the vampire (Neil Jordan, 1994, VS), zaterdag, Net5, 22.00-24.05u.