SIMIAN

Als The Beatles synthesizers en samplers hadden gehad, klonken ze misschien wel net zo als Simian, is het cliché dat deze band vergezelt. In wezen klinkt dit Britse kwartet eerder als de erfgenamen van pioniers die in de jaren zestig al experimenteerden met electronica in popmuziek, zoals Silver Apples en United States Of America. Met name de manier waarop het opmerkelijke duo Silver Apples folk-achtige melodieën koppelde aan primitieve elektronica heeft sporen nagelaten in de muziek van Simian.

Maar deze groep kan profiteren van ruim dertig jaar technologische vooruitgang. De muzikanten hebben de electronica in hun macht, ze kunnen hun instrumenten net zo laten piepen en gieren als hun voorgangers, maar vertonen een grotere beheersing. Kleine piepjes en borrelende geluiden staan naast bijna organisch klinkende, breed ingevulde partijen, waarin steeds ruimte is voor tergend trage melodielijnen. Tussen de gedempt klinkende ritmes en de af en toe schril uithalende synthesizers spelen zich grillige avonturen af, die illustreren hoe de groep de studio als laboratorium ziet. Hoe dat live moet aflopen blijkt vanavond laat als Simian in het kader van Crossing Border aantreedt in het Amsterdamse Theater Bellevue.

Simian: Chemistry Is What We Are (lp) (Source Records cdsour021) distr Labels/Virgin