NIETS TE VERBERGEN

Naam: Trix Springer (59)

Beroep: verkoopster, visagiste

Woonplaats: Bussum

,,Ik ben het kind van een joodse moeder en een niet-joodse vader. Mijn vader voelde zich altijd meer verbonden met het jodendom dan mijn moeder. Na de oorlog wilde zij niets meer met het jodendom te maken hebben. Ik ben dus ook niet joods opgevoed. Ondanks het verzet van mijn moeder, is het jodendom wel in mijn jeugd meegebakken.

,,Toen ik een jaar of zeventien was, had ik een joodse vriendin die graag wilde weten waar de frustraties van haar ouders vandaankwamen.

Ik had zelf ook zo mijn vragen, maar thuis kon je het daar niet over hebben. Dus hebben wij ons aangesloten bij de jeugdbeweging van de

Liberale Joodse Gemeente in Amsterdam.

Met andere joodse jongeren gingen we naar

de synagoge. Mijn moeder heeft het daar

heel moeilijk mee gehad. Mijn vader daaren-tegen vond het prachtig, hij was trots op me.

,,Ik weet nog dat ik op een gegeven moment een joods vriendje had. Hij droeg een armband met mijn naam erop en ik een armband met de zijne, dat deed je in die tijd. Op de armband die ik droeg, stonden ook twee davidsterretjes gegraveerd. Mijn tante zag dat en begon helemaal te flippen. Ze kon niet begrijpen dat je zo liet zien dat je joods was.

,,Ik heb juist zoiets van `dit ben ik', en ik ben joods. Wie dat niet aanstaat, hoef ik ook niet. Ik ben niet van plan mijn identiteit te verhullen. De joodse gemeente heeft inderdaad heel erg veel mensen verloren, alleen maar omdat zij joods waren, dat hoort nou eenmaal bij ons. Dat is gebeurd, en dat ga ik niet uit de weg.

,,Ik ben joods, maar niet religieus. Gevoelsmatig is daar een scheiding. Ik voel me wel aangetrokken tot de religie, maar ga niet volgens de orthodoxe regels leven. Eerlijk gezegd vind ik die regels niet meer zo van deze tijd. Ik ga ook niet naar een orthodoxe synagoge, ik vertik het om gescheiden van de mannen achter een hekje de dienst bij te wonen.''