Liefdesbrieven

In NRC Handelsblad van 18 oktober valt in een ANP-bericht te lezen dat koningin Juliana destijds de `liefdesbrieven' van de `minnaars van haar dochters' grafologisch liet analyseren door `de beste grafoloog van Nederland', de `theoloog' David J. van Lennep, directeur van de in vakkringen omstreden, in 1925 opgerichte, Nederlandse Stichting voor Psychotechniek (NSvP).

Waar komt deze wijsheid vandaan? Verwezen wordt naar het door ons geredigeerde en deels geschreven boek Driekwart eeuw Psychotechniek in Nederland. De magie van het testen, dat inmiddels is verschenen bij Van Gorcum te Assen. In dit boek staat echter alleen dat Van Lennep voor koningin Juliana grafologische analyses maakte van het handschrift van mogelijke huwelijkskandidaten voor haar dochters. Al het andere is kasteelromantiek in Telegraaf-stijl! Liefdesbrieven? Een grafoloog heeft genoeg aan een paar regels: het adres op een enveloppe, een groet op een ansichtkaart uit Monaco, een regeltje in een gastenboek of gewoon een handtekening. Grafologie was tot in de jaren vijftig en zestig een tamelijk gangbaar middel om iemands karakter te beoordelen. Dat het koninklijk huis dit in die tijd liet doen is wat dat betreft weinig spectaculair. Ook de rest van het bericht rammelt aan alle kanten. De NSvP was in de jaren waarin dit speelde al lang een gerespecteerd adviesbureau geworden en Van Lennep, na te zijn gepromoveerd, hoogleraar psychologie te Utrecht. Als directeur van de NSvP was hij al gepensioneerd en hij adviseerde de koningin op privé-basis. Hij was een kundig grafoloog, maar niet onbetwist `de beste van Nederland'. Belangrijk was vooral dat hij het vertrouwen had van het koninklijk huis.