Israël `verrechtst' in zeer snel tempo

Tot vorig jaar werd de onlangs vermoorde minister Ze'evi als een dwaas beschouwd. Nu wordt zijn lof gezongen.

Bij het verse graf van minister van Toerisme Rehavam Ze'evi kreeg diens fascistische erfenis reliëf in de woorden van zijn kleinzoon. Ze'evi werd vorige week door Palestijnen vermoord. ,,De tijdelijke inwoners van Cana'an (het beloofde land) moeten weten dat dit ons land is'', zei de kleinzoon. De Israëlische radio en tv zonden vele malen deze zin van de bij het graf van zijn grootvader saluerende luitenant uit. De woorden ,,tijdelijke inwoners'' slaan op Palestijnen die op de Westelijke Jordaanoever en in Israël wonen. Generaal Ze'evi erkende hun natuurlijke recht niet om hun leven op hun geboortegrond te slijten omdat het historische joodse recht op dit land prevaleert boven ieder ander recht.

Hij was echter te veel heer om deze mensen er met het geweer in de rug uit te schoppen. De minister streefde een beschaafdere oplossing na om het beloofde land van vreemden te zuiveren. ,,Transfer uit vrije wil'' was de slagzin. Hij wilde de Palestijnen uitkopen, zoals eerder rabbijn Meir Kahane vurig bepleitte.

Het is waarschijnlijk geen toeval dat beide aanhangers van de transfer-ideologie door Palestijnen werden vermoord. Rabbijn Kahane in een hotel in New York en minister Ze'evi in een hotel in Jeruzalem. Wegens zijn ideologische opvattingen was Ze'evi tot nog enkele jaren geleden een paria in de Israëlische politiek. Hij werd met de nek aangekeken en eigenlijk als politieke dwaas behandeld. Na de mislukking van premier Baraks vredesmissie en het uitbreken van de intifada opende vorig jaar Sharons verkiezingszege de toegang voor Ze'evi tot de regeringstafel. Niets kenmerkt de snelle verrechtsing van Israël meer dan het ministeriële keurmerk voor Ze'evi.

Wat opiniepeilingen in dit emotionele land ook waard zijn, 62 procent van de Israëliërs was na Ze'evi's dood voor ,,transfer uit vrije wil''. Op de dag van de begrafenis leek het wel alsof Israël een nationale held had verloren. In de context van de oorlog tegen de Palestijnen, die van ,,transfer uit vrije wil'' niets willen weten, betuigden zelfs zijn felste joodse tegenstanders de laatste eer aan Ze'evi.

In artikelen, radio- en televisie-uitzendingen werd hij herdacht als een nationale figuur, maar ook als een heer die wist te luisteren, nooit schreeuwde en wiens liefde voor Eretz-Israel, het land van Israël, zijn weerga niet heeft.

De extreem-nationalistische minister van Onderwijs, Limor Livnat, heeft schoolhoofden bevolen in het leerprogramma aandacht te schenken aan Ze'evi wegens zijn beschaafde optreden en ,,eerbied voor de mens''. Een bekende journalist van Yediot Achronot herinnerde Livnat er gisteren aan dat Ze'evi's onmiskenbare goede manieren niet verbloemen dat hij de ideoloog was van het fanatieke joodse nationalisme.

Fanatiek was oud-premier Menahem Begin ook. Maar, schreef deze journalist, Begin was een democraat in hart en nieren en wees als een echte liberaal de transfer-ideologie af. ,,Begin was een antifascist'', schreef hij. Dat dit onderscheid tussen Ze'evi en Begin in Israël uit het oog wordt verloren tekent de nationalistische wind die over het land gaat. Het kritiekloze eerbetoon aan Ze'evi is een teken aan de wand voor de diepte van de crisis in Israëls collectieve democratische besef.

beit rima: pagina 4