Rancune

Over de politieke elite van Leefbaar Nederland hangt een mist van rancune. Dat is vanaf de oprichting het geval geweest, en het lijkt alleen maar erger te worden nu Pim Fortuyn tot kandidaat-lijsttrekker is gebombardeerd.

Gisteren zochten de heren het zijn vooral heren elkaar in het Haagse Nieuwspoort op tijdens de presentatie van de memoires Boven het maaiveld van oprichter Jan Nagel. Het werd een gedenkwaardige bijeenkomst met veel schimpscheuten aan het adres van de media die vooral – en andere politieke partijen. Het was alsof men de buitenwereld wilde toeroepen: ,,We lusten jullie rauw!''

Die boze buitenwereld toch. Waar iedereen op de loer ligt om iets naars te zeggen over die revolutionaire, vernieuwende partij, Leefbaar Nederland.

Achter die rancune zit, zoals altijd, veel gefnuikte ijdelheid. Het hele boek van Nagel is er een monument van.

Het begint al op pagina 1 waar Nagel beschrijft hoe hij zijn latere vrouw Yvonne kort na de kennismaking een lawaaiig orgasme bezorgt: ,,Waarschijnlijk omdat Yvonne te luidruchtig was, werden wij betrapt. Haar vader klopte op de deur en vroeg of ze het benauwd had.'' Daarna bleef de omgang met zijn schoonouders stroef, schrijft Nagel.

Jawel, Nagel staat zijn mannetje. Maar waar staat hij nog meer voor? Dat wil in het hele boek maar niet duidelijk worden. Het bevat nog niet het begin van enige interessante politieke opvatting. Het draait eigenlijk alleen maar om de ongelofelijke verdiensten van Jan Nagel als mensenvriend en VARA-vriend. Zo leuk als hij heeft samengewerkt met Koos Postema! En al die gezellige vakanties met André van der Louw! Zo gaat het maar door honderden pagina's lang.

Maar welke visie heeft Jan Nagel bijvoorbeeld op de Nederlandse politiek? Hoe beoordeelt hij zijn ervaringen met de PvdA? Wat vindt hij van Joop den Uyl, iemand die hij jarenlang heeft meegemaakt? Of Wim Kok? Of Marcel van Dam, zijn oude VARA-baas en politieke kompaan, die nog maar enkele jaren geleden Pim Fortuyn `een buitengewoon minderwaardig mens' noemde? Niets daarover.

In Nieuwspoort mocht Nagel eindelijk Fortuyn in het zonnetje zetten. Het probleem is alleen dat Fortuyn niet écht van het zonnetje kan genieten. Ook hij is iemand die zwaar gebukt gaat onder de miskenning door de buitenwereld. Iedereen is tegen hem: de media, de grachtengordel, noem het maar op. Geef Fortuyn het woord en hij begint na een minuut te schelden op `de kliekjes'.

Maar ruzie maken, nee, dat doet hij nooit, riep hij tegen de zaal. Dat was weer zo'n verzinsel van de pers.

Gisteravond zette ik nog even Nova aan. Pim Fortuyn tegenover die goeie, brave Kees Driehuis. Het gesprek begon net een beetje op gang te komen toen Fortuyn tegen de verbijsterde Driehuis uitriep: ,,U zit me nu al tien minuten het bloed onder mijn nagels weg te zuigen!''

Want ook bij de NOS/NPS schijnen ze tégen Pim te zijn. Pim is ook wel eens tegen hen, maar dan zegt hij weer iets dat hij snel moet rectificeren.

Op rancune kan een mens lang blijven drijven, maar eens gaat hij kopje onder.