Drie keer nul

Op het hoogtepunt van de internet-golf, ongeveer een jaar geleden, hoorde je regelmatig dat traditionele literaire tijdschriften hun langste tijd hadden gehad. Internet-bladen hadden de toekomst; die waren sneller, actueler en interactiever. Op dat moment had je op het Nederlandstalige web-deel drie serieuze tijdschriften: De Opkamer, De Gekooide Roos en nulnul. Nu, een jaar en een internet-implosie later, zijn het er nog steeds drie – dezelfde drie, om precies te zijn. Ze houden stand, maar doen dat ongeveer zoals Maurice de Hond voor de millenniumwisselling: met veel blikken bonen in een diepe, donkere kelder.

Het droevigst is het lot van De Gekooide Roos, dat verstrikt raakte in de moderne techniek. Op een gewone, tamelijk nieuwe computer lukt het niet meer De Roos normaal te lezen. Pagina's schieten nerveus heen en weer en blijven zichzelf maar laden, met als gevolg dat je al na dertig seconden starnakelzenuwachtig naar het scherm staart.

Snel naar nulnul dan maar. Dit blad werd vorig jaar, geheel in de stijl van uitgeverij Vassallucci, met veel bombarie gepresenteerd. Sindsdien is de stilte ingetreden. De rubriek Gekraakt!, waarin beledigde auteurs hun gal mogen spuien, is nog altijd leeg. En in 15 minuten, waarin afgekeurde stukken `15 symbolische minuten' op het web zouden staan, pronkt nu al een jaar het verhaal Het lot van de geit van Hendrika Albeda, die daarmee, als dragende kracht van de site, zo langzamerhand wel een contract bij Vassallucci verdiend heeft, lijkt me. Wel de moeite waard is de link naar Dave Eggers' McSweeney's en de vertaalde verhalen van onder anderen David Sedaris en John Kennedy Toole. Dat die ondertussen allemaal al bij Vassallucci in boekvorm zijn verschenen zijn doet er nauwelijks toe. Het geeft maar aan dat nulnul definitief tot Vassallucci-reclamezuil is vervallen.

Bij dit alles vergeleken is De Opkamer een oase van rust en onafhankelijkheid. Iets te veel rust misschien: de laatste update dateert van 7 mei 2001. Daar staat dan wel een leuk verhaal van P.F. Thomèse tegenover, mooie foto's van Sem Presser en gedichten van Albertina Soepboer. Genoeg om nieuwsgierig te maken naar meer, maar daar heeft de redactie duidelijk zo zijn twijfels over, opkomende vertragingen worden in het redactioneel al aangekondigd. Wat ruimte laat voor een schrijnende conclusie: op het hele web is geen Nederlands literair tijdschrift van enige allure meer te vinden.

www.degekooideroos.nl, www.opkamer.nl, www.nulnul.nl