Boeiende ontknoping op St. Andrews

Na vier dagen tegenslag kreeg het Dunhill Links Championship gisteren op de noodzakelijke extra speeldag zowaar een boeiende ontknoping. Paul Lawrie, winnaar van het Brits Open in 1999, was er grotendeels voor verantwoordelijk. Lawrie stond op de afslagplaats van de slothole in de wetenschap dat een par voldoende was voor een play-off met Ernie Els die het toernooi even daarvoor was geëindigd met 271 slagen (-17).

Met de afslag van Lawrie naar de breedste fairway in golf was niets mis. Toen beging de Schot een doodzonde. Zijn tweede slag kreeg zoveel backspin mee dat de bal terugrolde in de Valley of Sin, de beruchte kuil voor de green. Lawrie moest het karwei met twee putts klaren om er een verlenging met Els uit te slepen. De Schot besloot anders. Van een meter of twintig rolde de bal van de ene bult naar de andere om zomaar in de hole te verdwijnen.

Voor het eerst in vijf dagen steeg er gejuich op vanaf de schaars bezette tribune achter de green. Heel even was er sfeer in een toernooi dat nauwelijks publiek trok en dat zwaar werd bekritiseerd door de pers. Of het Links Championship in de toekomst tot een succesvol evenement zal uitgroeien op de Europese Tour valt te bezien. De formule is afgekeken van het AT&T toernooi in de Verenigde Staten. Ook daar spelen de toppers samen met beroemdheden en het publiek stroomt er massaal op af. Waarschijnlijk hebben filmsterren op een exclusieve golfbaan in Amerika meer sexappeal dan wanneer ze acteren in het ruige Schotse linksland. Schotten zijn nuchtere mensen die zielsveel van golf houden. Ze zijn in vervoering te brengen, door een magistrale putt van Lawrie bijvoorbeeld, maar voor een `celebrity' die weinig kaas heeft gegeten van golf halen ze hun schouders op.

De spelers namen het op voor de sponsor. Iedereen die de cut, de schifting na drie ronden, had overleefd verliet de Old Course met een grote glimlach. Paul Lawrie veroverde bijna twee miljoen gulden, beduidend meer dan hij incasseerde voor zijn zege in het Brits Open, het belangrijkste toernooi ter wereld. De prijzengelden in golf hebben absurde vormen aangenomen en dit door de tabaksgigant gesponsorde toernooi spant daarin de kroon. Ernie Els speelde vierde dagen met zijn vader Neels en verdiende meer geld dan voor zijn zwaarbevochten tweede plaats in de US Masters van vorig jaar.

De vaak verwende golfers krijgen op dit kampioenschap voortaan geen startgeld meer. Al het geld gaat in de prijzenpot. Ook Maarten Lafeber won daarom nog een leuk bedrag voor een toch niet al te glorieus optreden. De Nederlander ging in de fout op de roadhole (de 17de) met een kostbare double-bogey 6. Op hole 18 herstelde hij zich met een birdie voor een totaal van 286 slagen (-2), goed voor een 52ste plaats en bijna een halve ton in guldens.