Pulp

De nieuwe, zevende cd van Pulp had `Pulp' zullen gaan heten. Maar na de gebeurtenissen van 11 september veranderde voorman Jarvis Cocker de titel in We Love Life. Het was om meerdere redenen welkom dat hij dat eens onderstreepte. Want na de duisternis van de laatste Pulp-cd, This Is Hardcore, waren ook de liefhebbers aan Cockers levenslust gaan twijfelen.

Waarmee niet is gezegd dat We Love Life een vrolijke cd is geworden. Achteraf blijkt dat This Is Hardcore (1999) een overgangsplaat was. Op We Love Life heeft de groep haar decadente disco-stijl ingeruild voor een nog altijd rijk georkestreerd maar beetje grauw geluidsbeeld. Van ordinair in één stap door naar verpauperde adel, zo lijkt het. Voor die verpaupering werd overigens wel een zeer beroemde en mysterieuze producer in de arm genomen: Scott Walker van The Walker Brothers, beroemd om zijn strijkers-arrangementen.

De nog altijd onovertroffen ironische Jarvis Cocker mag zijn smachtende uithalen nu doen tegen een achtergrond van akoestische instrumenten, opgezweept door jagende strijkers en een enkele rauwe gitaar. Er staan prachtige nummers op, waarin Pulp de genadeloze observaties van Cocker combineert met mierzoete melodieën (zoals Birds In Your Garden). En er wordt in sommige liedjes weer ouderwets gewerveld. Maar als geheel overtuigt We Love Life niet helemaal: te veel koortjes en te veel riedels. Ook Cocker en de zijnen klinken nog wat onwennig bij deze nieuwe stijl.

Pulp. We Love Life (Universal)