Max Schmeling

In de ene hoek van de boksring stond de vertegenwoordiger van nazi-Duitsland en alles wat fascisme ademde, Max Schmeling.

In de andere hoek stond de vertegenwoordiger van de Verenigde Staten en alles wat democratie ademde, Joe Louis. Het was 22 juni 1938 en het Yankee Stadium van New York was gevuld met 70.000 opgewonden toeschouwers. Een blanke zwaargewicht en een zwarte zwaargewicht stonden klaar om elkaar in naam van de ideologie die zij vertegenwoordigden tegen de grond te slaan. Joseph Louis Barrow, zoon van een katoenplukker in Alabama, was zojuist teruggekeerd van een bemoedigende ontmoeting met de Amerikaanse president Franklin D. Roosevelt. `Joe, we need muscles like yours to beat Germany', had Roosevelt hem toevertrouwd. Schmeling kreeg van Reichsführer Adolf Hitler te horen dat hij moest winnen `ter meerdere eer en glorie van het Derde Rijk'. Twee jaar eerder had Schmeling tot genoegdoening van de Duitse minister van propaganda Joseph Goebbels Louis zijn eerste nederlaag na 27 gevechten toegebracht. In het nazi-weekblad Das Schwarze Korps werd geschreven: `Schmelings overwinning was niet alleen sport. Het was een prestigetriomf voor ons ras'. De propagandamachine draaide in de zomer van 1938 op volle toeren voor de revanche. De triomf was dit keer voor heel Amerika. In twee minuten en vier seconden sloeg Louis zijn tegenstander driemaal neer. Alvorens de scheidsrechter het gevecht staakte, uiteraard tot vreugde van alle Amerikanen.

Dit is de twaalfde aflevering van een serie over schokkende sportmomenten.