`We presteren nu ook onder druk'

Ter voorbereiding op het WK oefent het Nederlands vrouwenhandbalteam deze week in Rotterdam. Natasja Burgers is een speelster van het eerste uur. Ze maakt een positieve balans op van `de revolutie'.

De Nederlandse handbalsters mogen de laatste jaren dan flinke progressie hebben geboekt, gepresteerd hebben ze nog weinig. Voor het Nederlands team is de oogsttijd aangebroken, te beginnen in december op het wereldkampioenschap in Italië. Natasja Burgers (26) wil haar opofferingen daar wel eens beloond zien.

De Amsterdamse maakt vanaf 1997 deel uit van het Oranjeplan, waarmee Bert Bouwer de Nederlandse handbalwereld op zijn kop zette. De bondscoach volgde het voorbeeld van de volleybalmannen met hun revolutionaire Bankrasmodel door de internationals uit de competitie te halen en als nationaal team zelfstandig verder te gaan. De handbalsters werden professionals en noemden zich heel ambitieus `meiden met een missie'.

Het gemis aan competitie wreekte zich uiteindelijk, zodat na twee jaar werd besloten de speelsters bij sterke clubs in Europa te stallen. In de overweging speelde ook mee dat de nieuwe weg niet onmiddellijk naar succes had geleid. De handbalsters hebben een mislukt Europees kampioenschap (1998) en een tegenvallend wereldkampioenschap (1999) achter de rug. Bovendien misten zij vorig jaar de Olympische Spelen in Sydney. Maar Burgers en haar ploeggenoten gaan er nu van uit dat de vette jaren voor de nationale formatie zijn aangebroken.

Is wat jou betreft de balans van het Oranjeplan positief?

Natasja Burgers: ,,Het is goed geweest dat we in het begin héél veel hebben getraind. Daarmee hebben we de basis voor ons huidige niveau gelegd. En we hebben er onze contracten bij buitenlandse clubs aan te danken. Ik speel in Denemarken in de sterkste competitie ter wereld.''

Heb jij het niveau bereikt dat je voor ogen had?

,,Ja, hoewel het natuurlijk altijd beter kan. Ik heb routine gekregen. Waar ik voorheen vooral intuïtief handelde, speel ik nu koel en berekenend. Het ploegbelang staat voorop. We zijn nu ook in staat om een duel op kritieke momenten in ons voordeel om te buigen. Daarin zijn we gegroeid, want vroeger verloren we als het spannend werd.''

Wat zijn je ambities?

,,Om bij de eerste acht te eindigen op het komende wereldkampioenschap en om in 2004 deel te nemen aan de Olympische Spelen in Athene.''

Is het bereiken van of het presteren op de Spelen een doel?

,,Laten we eerst maar eens de Olympische Spelen halen. Dat is al moeilijk genoeg. Maar als we er eenmaal zijn, denk ik dat wij zo'n kick krijgen dat prestaties niet uitblijven.''

Op grond van ongeschreven wetten moet je de Olympische Spelen op z'n minst één keer hebben meegemaakt om te kunnen oogsten.

,,Als we `Athene' halen, zal het voor mij ook de laatste keer zijn, dus wil ik onmiddellijk oogsten. Ik zie mezelf op mijn 34ste niet meer in Peking spelen; ik denk dat ik op m'n dertigste met handbal stop. Dan wordt het tijd voor een andere carrière.''

Waar haal je tot die tijd de motivatie vandaan?

,,Simpel, ik vind het nog steeds heel erg leuk. Dat ik betaald word, maakt het wel eens moeilijk omdat er prestaties van je worden verlangd. Aan de andere kant houd ik mezelf steeds voor dat ik het allerliefst handbal. Bovendien wil ik nog wat bereiken. Ik ben nog niet klaar.''

Blijf je na dit seizoen in Denemarken?

,,Na het wereldkampioenschap maak ik de balans op. Maar ik wil graag in Spanje spelen. In de competitie is het daar misschien iets minder, maar een club als Valencia haalt wel bijna elk jaar de kwart- of halve finale van de Champions League. Ik denk dat ik daar genoeg inspiratie uit kan halen. En ik houd van Spanje. De hele dag warmte om me heen. Dat lijkt me heerlijk.''

Is het Nederlands team afhankelijk van bondscoach Bouwer?

,,Nee, dat zou ook slecht zijn. Voor ons is Bert heel belangrijk geweest, omdat hij het Oranjeplan in gang heeft gezet, maar het is goed dat wij nu bij een club zitten. Niet dat we waren uitgekeken op Bert, maar beide partijen hebben zoveel nieuwe prikkels gekregen, dat het leuk is om weer met elkaar te werken. Steeds maar weer dezelfde trainer had tot veel frustraties geleid. Als je nu terugkeert bij het nationale team is het prettig thuiskomen.''