Engelsen: Nederlandse literatuur draait om detail

Engelse lezers die door de bomen het bos niet meer kunnen zien in het woud aan vertaalde Nederlandse literatuur dat er inmiddels ook in het Angelsaksische taalgebied is opgeschoten, hebben een handleiding gekregen: de Babel Guide Dutch and Flemish Fiction (uitgeverij Boulevard, te krijgen via www.raybabel.dircon.co.uk), waarin van 85 Nederlandstalige schrijvers een of meer in het Engels verkrijgbare boeken worden besproken, gevolgd door een kort fragment. Ook worden er enkele antologieën in besproken.

De Babel Guide is gemaakt met hulp van het Prins Bernhard Fonds en het Nederlands Literair Produktie- en Vertalingenfonds. Vrijwel alle bijdragen in het boekje zijn positief of in ieder geval welwillend van toon, al leidt dat soms tot stukjes waarbij de enige aanbeveling van een boek het commerciële succes is. Over The Friendship van Connie Palmen (`een poging tot meer van hetzelfde' na The Laws) en Hoffman's Hunger van Leon de Winter (`als u een ouderwetse spionagethriller zoekt, vol met geruststellende stereotypen en clichés, dan is dit het boek voor u') zijn de auteurs niet zo vriendelijk.

De bespreking van The Dedalus Book of Dutch Fantasy levert de volgende, aardige algemeen-literaire observatie op: `Waar de Engelsen het alledaagse detail eenvoudig gebruiken als contrast voor de eruptie van abnormaliteit in hun verhalen, lijkt het detail voor de Nederlander het voornaamste en lijkt iedere afwijking van het normale als fantastisch te worden beschouwd.''

De Babel Guide laat zien hoeveel Nederlandse literatuur van voor de boom van de laatste jaren in het Engels verkrijgbaar is: zoals A. Alberts' The Islands (`Meanderende dialogen die de kunst van het ongezegde vieren'), F. Bordewijks Character (`laat de harde randen en scherpe hoeken van een expressionistisch schilderij zien'), Jan de Hartogs Captain Jan (`het archetypische verhaal van Nederlandse derring-do op de hoge golven') en Multatuli's Max Havelaar (Batavus Droogstoppel is `alles wat er zelfvoldaan en bekrompen' aan Nederland is: `een welgesteld, manipulatief monster'). Ook een aantal jonge auteurs (Benali, Bouazza, Grunberg, Wang) komt aan de orde.