Drumgeneraal Bobby Previte is losser dan voorheen

Bijna ieder nummer beginnen met een solo en er mee wegkomen ook. Er zijn maar weinig drummers die dat kunnen, maar Bobby Previte bewees gisteren in het BIMhuis dat hij er zo een is. Previte is de onbetwistbare generaal van zijn band Bump the Renaissance. Hij legt het raamwerk klaar voor zijn vier medemuzikanten en zij hoeven verder alleen maar in te vullen. Als hij versnelt, vertraagt of het ritme omgooit, hebben zij geen andere keus dan volgen.

Previte's spel draait vrijwel volledig om het bouwen van ritmische structuren. En het moet gezegd worden: Previte is een muzikaal architect van de eerste orde. Ook gisteravond stortte hij een niet aflatende en zelden repeterende stroom themavariaties en breaks uit over zijn publiek. Met stokken die soms zo snel bewogen dat er enkel een roomwitte wolk te zien was boven de cimbalen, vulde de drummer ieder gaatje. Alsof het nog niet genoeg was wist Previte de complexe partijen te combineren met een stuwkracht die ronduit dwingend was.

Ook in zijn composities liet de bandleider zich kennen als ritmespecialist. Het kwintetgeluid was volledig rond zijn drumwervelwind gesnoerd en dat leverde ensemblewerk op dat tegelijktijd solide en puntig was. Bas en piano hadden vooral tot taak de groove te onderhouden. De blazers zetten staccato-accenten en -thema's die gestript waren tot het minimum, waarbij vooral donkere, bijna dreigende tonen de voorkeur hadden.

Toch kregen trombonist Curtis Fowlkes en tenorsaxofonist Marty Ehrlich gisteren genoeg ruimte om te soleren – de eerste met grommende uithalen, de tweede met swingende lyriek. Het zegt iets over de richting die Previte met zijn nieuwe album Just Add Water opgaat.

Het is allemaal wat losser dan voorheen. Er is ruimte voor een paar maten collectieve improvisatie en het ensemblespel is iets minder strak geweven.

Concert: Bobby Previte `Bump the Renaissance'. Gehoord: 18/10 in BIMhuis, Amsterdam.