`We sliepen toen de bom viel'

Voor het eerst hebben de Talibaan buitenlandse journalisten toegelaten – in een gebombardeerd dorp.

In het ziekenhuis van Jalalabad liggen drie kinderen in hun ziekenhuisbedjes. Familieleden die hen zouden kunnen troosten zijn nergens te bekennen. De vier jaar oude Gul Khan, de drie jaar oude Rehmat Bibi en de achttien maanden oude Jehang Bibi zijn allen weeskinderen, zeggen de artsen in het Sihad-I-Amma ziekenhuis in de oost-Afghaanse stad Jalalabad. Hun families werden gedood in, volgens de Talibaan, twee Amerikaanse aanvalsgolven. Daarbij werden alle lemen huisjes in het arme, afgelegen dorpje Khorum platgegooid – en tweehonderd mensen kwamen om het leven, aldus de Talibaan.

Volgens zusters in het overvolle ziekenhuis hebben artsen zeventien gewonden behandeld sinds de Amerikaanse aanval van woensdagavond. De buitenlandse pers werd door de Talibaan voor het eerst uitgenodigd om te zien welke verwoestingen de Amerikanen zouden hebben aangericht.

Een vader houdt zijn achttien maanden oude zoontje in zijn armen. De baby heeft een hoofdwond. Zijn drie andere kinderen en hun moeder werden gedood in Khoram, zegt hij. ,,We sliepen toen de bommen vielen'', zegt hij rustig. ,,Mijn kinderen zijn dood, ik heb niets meer. Mijn huis is weg.''

Niet ver van hem vandaan ligt de één jaar oude Ali Khan. Hij weet niet dat zijn beide benen gebroken zijn. Zijn vader, Misha Khan, zegt dat het jongetje zijn enig overgebleven kind is. Vier andere kinderen en zijn vrouw zijn gedood terwijl zij sliepen.

Volgens de Talibaan zijn 160 lichamen onder het puin vandaan gehaald. Het zoeken naar andere slachtoffers, met hulp van dorpelingen uit de wijde omtrek, ging gewoon door. Wat er precies gebeurd was blijft onduidelijk; journalisten die rond mochten kijken zagen ongeveer vijftien pas gegraven graven. Wat er met de andere lijken is gebeurd was niet bekend. Moslims houden zich over het algemeen strikt aan de regel dat de doden voor de volgende zonsondergang moeten zijn begraven. De Verenigde Staten hebben niet toegegeven dat zij het dorp per ongeluk hebben gebombardeerd.

Van het radarstation op het vliegveld van Jalalabad is niet veel meer over dan een berg kapotte draden en een enorme krater. Ooit speelde dit vliegveld een sleutelrol bij de transporten van het internationale terroristennetwerk van Osama bin Laden.

De vernietiging van het radarstation door Amerikaanse gevechtsvliegtuigen betekende al in de eerste dagen van de luchtaanvallen het einde van de operaties op dit vliegveld. Zondag stonden de Talibaan buitenlandse journalisten toe het door hen gecontroleeerde deel van land te bezoeken – een toer langs de overblijfselen van de radarinstallatie bij het vliegveld. De grond was verbrand, met zwartgeblakerd gras langs de landingsbaan, die slechts gedeeltelijk beschadigd lijkt.

,,Het vliegveld is gesloten'', zegt Mullah Saqi Dar, commandant van het vliegveld. Volgens hem waren zowel militaire als burgervliegtuigen al weggehaald voordat de bombardementen op 7 oktober begonnen. Waar ze naartoe zijn gebracht, wil hij niet zeggen. Amerikaanse vliegtuigen hebben de vliegvelden van alle grote steden in Afghanistan gebombardeerd, dus het is onduidelijk waar de Talibaan hun toestellen kunnen afschermen.

De afgelopen week heeft Jalalabad, in de oostelijke provincie Nangarhar, harde klappen gekregen bij de Amerikaanse aanvallen. In het gebied zouden verscheidene opleidingskampen van Osama bin Landen gevestigd zijn geweest. Volgens een anonieme bron binnen de Talibaan werd het vliegveld van Jalalabad gebruikt voor leveringen vanuit het buitenland. Koeriers kwamen hier aan met zakken vol Saoedische rials en pistolen. Eén keer zouden hier zes Algerijnen zijn geland met tassen vol met dollars.