Lagere prijzen en hogere resolutie

Digitale camera's worden langzamerhand betaalbaar, maar een juiste keuze maken blijft lastig. Wie van plan is een digitale camera aan te schaffen, dient zich goed te oriënteren. Voor vakantiekiekjes voldoet een traditionele camera beter.

Digitale camera's hebben een onmiskenbare aantrekkingskracht op pc-gebruikers. De camera's mogen vergeleken met traditionele camera's dan nog duur zijn – voor de luxe modellen al gauw enkele duizenden guldens – in elk geval zijn er geen variabele kosten meer voor het ontwikkelen en afdrukken. Zelfs met goedkope printers kunnen tegenwoordig prima afdrukken worden gemaakt.

Een ander voordeel is dat men de opname meteen kan zien op een klein beeldscherm. Mislukte foto's kunnen meteen gewist worden. Om die reden zijn er inmiddels ook traditionele (dus analoge) camera's met een beeldschermpje verkrijgbaar.

De ontwikkelingen op het gebied van digitale camera's zijn de laatste jaren snel gegaan. De eerste digitale camera's kwamen wat beeldkwaliteit betreft niet eens in de buurt van een kleinbeeldcamera. Dat is niet langer het geval. In hoog tempo komen nieuwe modellen met steeds meer mogelijkheden op de markt.

Om de beelden digitaal vast te leggen maken de meeste camera's gebruik van zogenoemde ccd-beeldsensoren of cmos-sensoren. Dit laatste type is minder duur en verbruikt minder stroom dan ccd's, maar leveren ook een iets mindere beeldkwaliteit. De beelden zelf worden niet op film vastgelegd, maar opgeslagen in een geheugen of op een geheugenkaart. Via een seriële aansluiting of USB-kabel wordt de camera op de computer aangesloten en kunnen foto's als (gecomprimeerde) JPEG-bestanden naar het bureaublad worden versleept.

Voor de nieuwste modellen hoeft geen nieuwe software te worden geïnstalleerd. Als de USB-kabel wordt ingeplugd, verschijnt de camera als een harde schijf op het bureaublad.

Op pc of Mac kunnen de foto's worden bewerkt en met een printer afgedrukt op (foto)papier. Wie verzekerd wil zijn van een goede afdrukkwaliteit, kan tegenwoordig ook terecht bij Dixons, Digitaalfoto.nl, Combifoto, Hema, Spector en Colormailer. Deze bedrijven drukken digitale foto's op normaal fotopapier af, meestal voor een paar gulden per afdruk. Ten slotte is het ook nog mogelijk om met een simpel videokabeltje de foto's op het televisiescherm weer te geven.

De resolutie (oplossend vermogen) van een digitale camera bepaalt voor een belangrijk deel de beeldkwaliteit. Enkele jaren geleden hadden camera's nog resoluties die zich hooguit leenden voor publicatie op internet. De kwaliteit van digitale camera's is tegenwoordig zelfs dermate goed dat alle camera's met 1.300.000 pixels of beeldpunten (zoals de Olympus C960 Zoom en de C990 Zoom) al geschikt zijn om foto's op A4 formaat af te drukken. Professionele gebruikers zien dan weliswaar nog steeds kwaliteitsverschillen, maar het is beslist te doen.

Het oplossend vermogen van een digitale camera wordt tegenwoordig meestal uitgedrukt in megapixel. Voor redelijke afdrukkwaliteit zijn er ten minste 3.3 miljoen megapixels nodig, maar met 2.1 miljoen pixels zijn de afdrukken eigenlijk al geschikt voor publicatie in een tijdschrift. Dergelijke camera's kosten tegenwoordig zo'n 1.400 gulden, maar de prijzen gaan snel omlaag, gemiddeld met zo'n tien procent per jaar.

Vanaf volgend jaar zullen de meeste fabrikanten camera's leveren met 4 tot 5 miljoen megapixels, waarvoor voorlopig nog een paar duizend gulden moet worden neergeteld. Er zijn toestellen, waaronder die van Fuji, die het aantal beeldpunten na analyse van de `echte' beeldinformatie kunstmatig vermenigvuldigen. Niet iedereen is daar gecharmeerd van.

Zo zijn er meer zaken waar rekening mee moet worden gehouden. Inzoomen gebeurt normaal gesproken met een uitschuifbare optische lens, maar veel camera's hebben daarnaast ook digitale zoom, waarbij het normale beeld als het ware wordt opgeblazen, en dat gaat meestal ten koste van de beeldscherpte. Lenzen met vaste brandpuntsafstand volstaan voor landschapsfoto's en groepsportretten. Bij sommige camera's kunnen bewegende beelden worden vastgelegd in de vorm van stereo-opnamen. Daarvoor heeft u echter wel flink veel geheugen nodig. Tegenwoordig worden bijna alle moderne camera's met een 8 MB geheugen geleverd. De capaciteit kan met geheugenkaarten eenvoudig worden uitgebreid. Zo heeft Panasonic onlangs op een beurs in Berlijn een kaart aangekondigd met een opslagcapaciteit van 256 MB. Deze kaartjes zijn nog erg duur. Bovendien woedt er nog altijd een verwarrende standaardenstrijd: Sony's Memorystick wint terrein ten koste van CompactFlash en SmartMedia, maar veel keuze is er niet, omdat het de fabrikanten zijn die bepalen welke kaartjes u voor hun camera's moet gebruiken.

Sommige duurdere toestellen gebruiken tegenwoordig kleine cd-rom's als opnamemedium. Daarmee kunnen heel veel plaatjes worden opgeslagen, maar de camera wordt er wel groter door.

Nadeel van digitale camera's is dat ze relatief veel stroom verbruiken. Modellen die penlight of AA batterijen gebruiken kunt u daarom maar beter vergeten, tenzij ze kunnen worden opgeladen. Uitschakelen van het beeldschermpje kan stroombesparing opleveren.

De belangrijkste trend van de laatste tijd is dat camera's steeds kleiner worden. De Canon Ixus spant de kroon: deze camera is nauwelijks groter dan een pakje sigaretten. Als regel geldt: Hoe meer mogelijkheden, des te groter (en duurder) de camera. Het summum zijn digitale camera's die gebaseerd zijn op het spiegelreflexprincipe, waarbij u met de zoeker door de lens kijkt. Deze camera's zijn nog altijd behoorlijk prijzig. Het andere uiterste zijn de compacte camera's. Hier ligt de nadruk veel meer op minimale afmetingen en de simpele bediening. De beeldkwaliteit van deze camera's is zonder meer voldoende voor documentatie en standaard vakantiefoto's, maar u levert wel flexibiliteit in. Zo kunnen geen extra lenzen of een extra flitser worden toegevoegd. Bij de goedkopere camera's – van 1.400 gulden of minder – is het flitsbereik sowieso erg beperkt: tot een paar meter.

De kritische hobbyist of semi-professional let echter niet alleen op resolutie, maar ook op zaken als lichtmeting, witbalans en scherpstelling. Zogenoemde superzoomcamera's van o.a. Fuji, Olympus en Sony blinken uit door een groot bereik van het zoomobjectief.

fotograferen met digitale camera's is zeker voor een beginner geen simpele opgave. Die krijgt maar moeilijk greep op de camera. Vrijwel alle camera's maken bijvoorbeeld pas na een paar seconden na het indrukken van de sluiterknop een foto, waardoor het `moment suprème' gemakkelijk gemist kan worden.

Bij de door ons geteste camera's van Sony en Canon ging het fotograferen niet altijd van een leien dakje. In de standaard modus maken de apparaten zelf de afweging wanneer de flitser moet worden gebruikt. Men kan de flitser wel uitschakelen, maar dan moet men eerst in het menu van het elektronische beeldscherm duiken. Tussen de camera's van Canon en Sony bleken enorme kwaliteitsverschillen te bestaan. De Canon IXUS leverde prachtige buitenopnamen, maar door de harde flitser matige binnenopnamen, terwijl de afstand tot het te fotograferen object bij de Sony camera's veel groter bleek dan via het beeldscherm kon worden ingeschat. Zelfs inzoomen bood geen oplossing.

Digitale foto's zijn zelden meteen geschikt om af te drukken. Vrijwel altijd volgt eerst nog een bewerking op de computer. Daar kan men de foto's naar bewerken. De meeste fabrikanten leveren bij hun hardware een programmapakket zoals MGI PhotoSuite, maar wie echt resultaten wil, schaft zich een professioneel fotobewerkingsprogramma aan. Het veelgebruikte Photoshop is voor amateurfotografen te duur en ook nog eens veel te complex. Fabrikant Adobe heeft zich dat kennelijk ook gerealiseerd, want eerder dit jaar verscheen Adobe Photoshop Elements, een uitgeklede versie van Photoshop. Alleen werkte deze software weer niet goed met het TWAIN-stuurprogramma van de IXUS. Aan te bevelen is de aanschaf van een `kaartlezer' voor de pc, zodat beelden rechtstreeks van de kaart in de computer kunnen worden geladen.

Wie overweegt een digitale camera aan te schaffen, kan het best eerst te rade gaan bij anderen die er al een hebben. Als u zo nu en dan wat vakantiekiekjes wilt maken is een traditionele camera een veel goedkopere oplossing. Leg de afgedrukte foto onder een scanner en de foto's kunnen op de pc worden bewerkt. Maakt u daarentegen regelmatig foto's, bijvoorbeeld voor een website of gedrukte publicatie, dan verdient een digitale camera zich snel terug.