Carlos Santana

,,Carlos Santana was een van de eersten die Latijns-Amerikaanse invloeden in rockmuziek toepasten. Dat was eind jaren zestig een doorbraak. Zijn band in die tijd was ook in etnische zin gemengd. Hij was een belangrijk rolmodel voor de latino's in de Verenigde Staten. Hij is zich ervan bewust dat de wortels van zijn muziek in Afrika liggen. Dat hoor je niet vaak als het om hedendaagse latin-supersterren gaat.''

De New-Yorkse bassist en producer Bill Laswell maakte op Divine Light een remix van twee duetplaten van de Mexicaans-Amerikaanse gitarist Carlos Santana: Illuminations ('74) met pianiste Alice Coltrane en Love Devotion Surrender ('73) met collega-gitarist John McLaughlin. Beide platen staan sterk onder de invloed van oosters getinte spiritualiteit.

,,Ik koos bewust niet voor de voor de hand liggende albums van Santana, omdat deze twee destijds niet veel aandacht kregen. Terwijl hij wel een interessante richting insloeg. Jazz-saxofonist John Coltrane is de verbindende factor op beide platen, Alice Coltrane is zijn weduwe en op de plaat met McLaughlin spelen ze twee stukken van hem. Het is diep spirituele muziek, vol passie, sfeer en toewijding. Het spel komt voort uit een emotionele, spirituele basis, niet uit een drang om virtuositeit te etaleren. Bij Santana zelf kun je dat nog altijd zien. Hij had die concentratie en die discipline nodig. De invloed van John Coltrane in zijn spel is overduidelijk. Hij noemde hem zelfs in zijn speech toen hij de Grammy Award in ontvangst nam, een zeldzaam moment.

,,Toen die platen destijds uitkwamen, maakten ze grote indruk op me. Het was een alternatief voor de donkerder muziek van die tijd. Het waren rare tijden, vol drugs en gekte. Zoals Carlos zelf zei: of je ging daarop door of je wendde je naar het Licht. Dat was de richting die hij insloeg. Ik herken dat bij mezelf: in de jaren tachtig was ik betrokken bij erg donkere muziek, White Zombie, Last Exit, Swans, Ramones, en dan heb je af en toe een alternatief nodig. Om geestelijk gezond te blijven.

,,Sinds die platen werden gemaakt, zijn de mogelijkheden van de studio enorm toegenomen. Daar heb ik gebruik van gemaakt. Ik kon meer nadruk leggen op de percussie, ik kon baslijnen aandikken, ik kon het geluidsbeeld als het ware openbreken. Er zijn veel redenen waarom op zich fantastische platen slecht klinken: te weinig geld, teveel drugs. Puristen keuren natuurlijk af wat ik doe je moet van oude opnamen afblijven. Dat kreeg ik ook al om mijn oren toen ik opnamen van trompettist Miles Davis remixte op Panthalassa. Zulke mensen weten niet hoe tegenwoordig platen gemaakt worden en hoe Miles tussen 1969 en 1975 te werk ging.

,,Santana nam geen van te voren geschreven stukken op, het eindresultaat werd bepaald in de studio. In zekere zin geldt dat voor alles wat na pakweg 1969 is opgenomen. Dat betekent in feite dat er geen vast eindresultaat bestaat, dat je er altijd naar terug kunt keren om het te herzien. Voorwaarde is wel dat je het origineel en de geschiedenis ervan goed kent. En het helpt als je de makers zelf kent. Ik ken deze platen bijna uit mijn hoofd en Carlos heeft er zijn zegen aan gegeven.''

Carlos Santana: Divine Light, reconstruction and mix translation: Bill Laswell (Columbia Legacy COL 502239 9) distr. Sony