Korte scènes met onverwacht effect

Het zou kunnen gaan over twee mannen die elkaar tegenkomen en vrienden willen worden. Ze testen elkaar en tasten elkaar af. En ze spelen spelletjes om te zien hoe ver de ander wil gaan. Maar het zou ook heel goed kunnen, dat het onzin is om achter Teer, het debuutprogramma van het duo Droog Brood, zo veel te zoeken. Het zou net zo goed nergens over kunnen gaan. Of alleen maar over de vraag hoe je een voorstelling kunt maken zonder iets te zeggen te hebben – en hoe die dan toch leuk kan zijn.

Bas Hoeflaak en Peter van de Witte zijn achter in de twintig, komen van de Kleinkunstacademie, wonnen vorig jaar het Amsterdams Kleinkunst Festival en hebben sindsdien hun bekroonde halfuurtje uitgewerkt tot dik vijf kwartier. Samen spelen ze ultrakorte scènetjes, die vaak per ongeluk grappig lijken te zijn. Hun dialogen zijn goeddeels vrij van oneliners, ze bestaan vooral uit kale zinnetjes met een vervreemdend effect. De één heeft voor de ander een steen meegenomen en zegt: ,,Ik heb er nog vijf thuis.'' De ander knikt en antwoordt: ,,Dat moet een mooi gezicht zijn.'' Of de één zegt, op de vraag waar hij vandaan komt: ,,Van de kust.'' En dan reageert de tweede op afkeurende toon: ,,Daar bakken ze de patat kort en onzorgvuldig.''

Teer is hard en abrupt gemonteerd, en elke wending is onvoorspelbaar. Onder de voorstelling ligt een doorlopend muziekspoor, dat regelmatig tot mimische reacties leidt. Bijna niets bij een liedje van Paul van Vliet, maar smachtende blikken bij Céline Dion, een slapstick-bevalling bij Herman van Veen of een goochelnummertje zonder attributen bij een stukje cocktail-jazz. Verder vertonen Hoeflaak en Van de Witte een treffend nummertje wezenloze stand-up comedy door veel te bleue comedians, een kindertoneelscène (van theatergroep Appelmoes te Amstelveen) en een aandoenlijk hilarisch tafereeltje, met de truien over de knieën getrokken, vol kleutergebrabbel.

Maar veel verder dan deze machteloze opsomming kom ik niet, omdat hun droogkomische optreden voortdurend ongrijpbaar blijft. Het is dun ijs waarop de twee zich bewegen, en toch blijven ze overeind. Ze weten er zelfs een paar bizarre krullen op te maken.

Voorstelling: Teer, door Droog Brood (Bas Hoeflaak en Peter van de Witte). Regie: Ruut Weissman. Gezien: 11/10 in de Kleine Komedie, Amsterdam. Tournee t/m 28/5. Inl.: (020) 6231555, www.droogbrood.nl