Tophit Britse Empire herschreven: wel hoop, geen glorie meer

Terwijl de Britse premier Tony Blair met diplomatiek en militair spierballenvertoon het Verenigd Koninkrijk opnieuw op de wereldkaart zet, moet het land zelf een toontje lager zingen. Land of Hope and Glory, het `tweede Britse volkslied', heeft een ongepaste, agressief-patriottische tekst, vindt de onderwijzersvakbond NUT, en hoort niet thuis in een concertserie voor scholieren.

Duizenden Britten zingen Elgars hymne op het moederland uit 1902 elk jaar aan het eind van de ironisch-serieuze Last Night of the Proms, terwijl ze een traan wegpinken en met de Union Jack wuiven. Hetzelfde lied besloot traditioneel ook de School Proms, concerten voor schoolkinderen in dezelfde zaal. Maar gezien de terreuraanslagen in de VS en de oorlog in Afghanistan, ,,met Britse en burgerslachtoffers aan twee kanten, is zo'n triomfalistisch lied ongepast'', zei Arthur Jarman, een vertegenwoordiger van de NUT, hoofdsponsor van de School Proms.

Als het aan Larry Westland ligt, oprichter en organisator van de School Proms, haalt in elk geval de melodie van de Empire-Schlager dit jaar de Albert Hall. Als compromis herschreef hij de tekst zo dat de patriottisch-imperialistische boodschap een muzikale is geworden.

Oude tekst:

Land of Hope and Glory

Mother of the Free

How shall we extol thee,

Who are born of thee?

Wider and still wider

Shall thy bounds be set;

God who made thee mighty,

Make thee mightier yet!

Nieuwe tekst:

Music and our voices

Unite us all as one,

Let our sound be mighty,

Sung by Everyone,

Deeper still and deeper

Shall our bounds be set,

Bring our world together,

Make us closer yet.

Uit conservatieve hoek zullen zeker protesten opklinken over de bloedeloze versie. Die Britten kunnen zich alvast opmaken voor de redding van het échte volkslied. Het ,,verpletteren van de rebellious Scots'' en het ,,uiteenslaan van onze vijanden'', waartoe het God save the Queen oproept, lijkt evenmin geschikt voor politiek-correcte scholierenoren.