`Ik mis de oude PSP zo ontzettend '

GroenLinks debatteerde gisteravond over de oorlog in Afghanistan. Fractieleider Rosenmöller had het gemakkelijk. Zelfs een van de weinige criticasters bleek een `oud maatje' van de politicus.

Terwijl alle andere GroenLinksers hun stoelen lawaaierig achteruitschuiven en beginnen weg te lopen, wuift een vrouw met zeer rood geverfd haar naar partijvoorzitter Mirjam de Rijk, en roept: ,,Maar wat gebeurt hier nu mee?''

,,Dit was een meningsvormende vergadering. Dankuwel,'' antwoordt De Rijk en zet haar microfoon uit. En daarmee is het `openbaar debat tussen leden van GroenLinks' gisteravond in Utrecht over de stellingname van de Tweede Kamerfractie inzake de ,,militaire acties in Afghanistan'' ten einde .

Tijdens Kamerdebatten de afgelopen weken over het wel of niet goedkeuren van militaire operaties van de Amerikanen als reactie op de terreuraanslagen op New York en Washington op 11 september, viel GroenLinks-fractievoorzitter Paul Rosenmöller steeds op door slagen om de arm en omtrekkende bewegingen, die hem dan vervolgens door zijn collega-fractievoorzitters pijnlijk werden ingewreven. De fractie ,,staat vooralsnog niet negatief'' tegenover de oorlog, maar behoudt zich een definitief oordeel voor als er meer informatie is, zei Rosenmöller. Gisteravond moest duidelijk worden wie Rosenmöller in de Kamer tot zo'n pijnlijke spagaat tussen oorlog en vrede dwingt: het pacifistische deel van de achterban van zijn partij.

Om precies te zijn gaat het om ,,duizend mensen'', zoals voorzitter De Rijk de harde kern van partijgangers noemt die per e-mail zijn opgeroepen. ,,Nou, dat zijn er niet zoveel, hoor,'' fluistert iemand in de buurt kijkend naar de ongeveer honderd opgekomen leden. ,,Ik mis de oude PSP hierin zo ontzettend,'' zegt een vrouw, nadat De Rijk aan het begin van de avond de discussiepunten heeft opgesomd. Dat is nadat Rosenmöller, fractielid Farah Karimi en internationaal secretaris Kees Kalkman hun visie gegeven hebben. Die PSP-vraag is niet aan de orde, laat De Rijk weten en verleent de microfoon aan een volgend, alweer boos, lid.

Waarom is er niet aangedrongen op langer wachten met militair ingrijpen, willen de leden weten? Waarom is er niet aangedrongen op onderhandelen met de Talibaan. Weet de fractie dan niet dat geweld alleen meer geweld kweekt? Waarom steunt de fractie het Amerikaanse ingrijpen terwijl de partij voor actie onder leiding van de Verenigde Naties is? Leden geven verder bespiegelingen over de meer geopolitieke component van het conflict in Afhanistan, voorzien van historische oorzaken en mogelijke gevolgen.

Rosenmöller beantwoordt geduldig alle vragen van zijn huis-commentatoren. Kortaf wordt hij pas als Dannie Brus, het oud-CPN-lid met witte borstelsnor en grijs pak, de voorzitter van de afdeling Arnhem, uit de heup de retorisch bedoelde hamvraag afvuurt: ,,Had je dit besluit ook genomen als GroenLinks geen ambitie had om na de verkiezingen volgend jaar mee te regeren?'' In de zaal wordt gegnuifd. ,,Je kent me lang genoeg,''zegt Rosenmöller, ,,Je kunt zelf het antwoord geven.'' Hij klinkt in de wiek geschoten. Karimi springt Rosenmöller bij: ,,Ik ken u niet, maar ik vind die vraag onterecht!'' ,,Het is geen onzin,''antwoordt Brus. ,,Je moet je toekomstige coalitiepartners laten weten waar je staat.'' En het punt wordt vervolgens als afgehandeld terzijde geschoven.

Rosenmöller probeert zijn kudde tot meer eenheid te smeden. Maar als hij zegt ,,dat er meer is dat ons bindt, dan dat ons scheidt'', gaat er een smalend gelach op in de rijen der partijkaders.

Aan het slot van de bijeenkomst mogen de leden op speciaal verzoek nog praten over de wens van velen in de partij om mee te mogen demonstreren bij manifestaties tegen de oorlog. Door de opstelling van de Tweede Kamerfractie was dat eerder beoordeeld als minder wenselijk want tweeslachtig. Ook over dit punt weten de aanwezigen veel voors en tegens te bedenken. Maar ten slotte meldt Rosenmöller dat hij natuurlijk niet gaat over de vraag wat mensen lokaal willen doen.

Na afloop zegt Rosenmöller de vraag van Danny Brus ,,prima te begrijpen''. En Brus is overigens een oud maatje van de partijleider. ,,Hij heeft mij nog getraind, vroeger bij de vakbond.'' Brus wordt erbij geroepen. Rosenmöller zegt: ,,Ik vond de vraag alleen vervelend omdat het leek alsof jij mijn integriteit ter discussie stelde in aanwezigheid van de pers. Maar dat was jouw bedoeling niet, hè, Danny?'' Brus schudt zijn hoofd. ,,Nee, helemaal niet''