Innerlijke strijd virus en aspirine

Voor de tweede keer in korte tijd achterhaalt de gruwelijke werkelijkheid de fictie, twee dagen voor de Nederlandse première van een film van Warner Bros. Op 13 september 2001 ging Swordfish uit, waarin terrorist John Travolta vanuit de lucht een wolkenkrabber ramt. En vanaf morgen zaait een virus, dat Thrax heet, dood en verderf in de grotendeels getekende film Osmosis Jones. Het scheelt maar twee letters met de Engelse naam van de miltvuurbacterie, die nu in Florida verdacht wordt van terroristische herkomst.

Dat hadden de broers Peter & Bobby Farrelly nooit kunnen bedenken, toen ze besloten om hun fascinatie voor lichaamsvloeistoffen (sperma in There's Something About Mary, poep en pies in hun films met Jim Carrey) eens van een andere kant te benaderen. Ze creëerden het personage van Frank (Bill Murray), een vieze man die zichzelf volpropt met grote hoeveelheden junk food. En ze lieten de Nederlandse animator Piet Kroon en zijn Amerikaanse collega Tom Sito tekenen wat er vervolgens in Franks lichaam gebeurt. Dat is vormgegeven als een wereldstad, City of Frank, waar woningnood heerst onder de vetcellen en in puisten en zweren louche elementen samenscholen om de strijd aan te gaan met het afweersysteem. Burgemeester Slijm in Cerebellum Hall wil de euforie van Frank niet verstoren, maar de witte bloedlichaampjes-politie draait overuren. In de traditie van het buddy cop-genre vormt solistische agent Osmosis Jones een onwaarschijnlijk duo met een aspirientje dat Drix heet. Op het internationale vliegveld Maag wordt de zachte landing van zijn capsule in een poel van zuur op de aankomstborden geannonceerd. Samen achtervolgen ze de duivelse Thrax, die het Ebola-virus kinderspel noemt vergeleken met de verwoesting die hij in de stad Frank wil gaan aanrichten.

De animatie van Kroon en Sito is rijk, boordevol geestige vondsten die bij een eerste keer kijken niet allemaal direct te bevatten zijn. De humor van het getekende gedeelte is vele keren meer geraffineerd dan de braak- en scheetgrappen van de Farrelly's, en opvallend is de afwezigheid van voortplantingsorganen, hormonen en longen in de getekende binnenkant van Frank.

Osmosis Jones biedt educatief entertainment met een knipoog, dat ook onder dit toevallig ongelukkige gesternte stand houdt. In de film wordt Thrax op het nippertje verslagen, en kan Frank rustig doorgaan met zichzelf naar de verdommenis helpen. Je kunt veel zeggen van het cynisme van Hollywood, maar niet dat het contact met de echte wereld verloren zou zijn.

Osmosis Jones. Regie: Peter & Bobby Farrelly, (animatie) Piet Kroon en Tom Sito. Met: Bill Murray, Elena Franklin, Molly Shannon en de stemmen van Chris Rock, Laurence Fishburne, David Hyde Pierce en William Shatner. In: Pathé Arena, Amsterdam; Lumière, Rotterdam; Pathé, Scheveningen; Catharijne, Utrecht; Molenstraattheater, Wageningen.