Het wonder televisie in een Turks bergdorp

Tot nu toe zagen 3,3 miljoen Turken Vizontele in de bioscoop. Dat aantal maakt het debuut van theaterman Yilmaz Erdogan en producent Ömer Faruk Sorak tot de grootste hit aller tijden van eigen bodem. Distributeur Warner Bros. kon tevreden zijn over het resultaat van het beleid om met mate `local product' uit te brengen en instrueerde zijn kantoren in Duitsland en Nederland om eens te proberen het Turkse publiek daar ook te verleiden met de film.

Dat de komedie zich in het uiterste Zuid-Oosten, dus in Koerdistan afspeelt, deerde de massa van het bioscooppubliek niet. Integendeel waarschijnlijk, want de bewoners van een bergdorpje dat in 1974 wordt geconfronteerd met de komst van de televisie, worden zo achterlijk afgeschilderd als men het in Istanbul en Ankara vast graag ziet. Ze verbasteren het magische woord tot Vizontele, krijgen eerst per ongeluk de Iraanse zender binnen, en buitelen over elkaar heen om de moderne tijd niet te begrijpen.

Voor een internationaal publiek is Vizontele te zwak, te langdradig en te plat. Licht zou het misverstand kunnen ontstaan dat dit soort kluchtig maakwerk de kwalitatieve top van de Turkse filmproductie representeert. Er was in ieder geval in de jaren zeventig en tachtig een interessanter filmtraditie, toen de activist-acteur Yilmaz Güney uitverkochte zalen trok en een Gouden Palm won voor Yol.

Vizontele. Regie: Yilmaz Erdogan en Ömer Faruk Sorak. Met: Yilmaz Erdogan, Demet Akbag. In: 5 theaters.