Een zoemende dans om stank en verval

`Je stinkt godsgruwelijk', zegt een stem tegen de oude man en het klopt. In elk geval ruikt het in Theater Frascati ondraaglijk sterk naar uitdragerij. Naar schimmel en verval en ontbinding en in die staat zal de oude man wel verkeren.

Roerloos ligt hij op een bed dat constant rondjes draait; zijn legerstee is een mechanische schijf. De hoge omloopsnelheid van de schijf geeft het tempo van 's mans gedachten aan en die cirkelen rond maar één thema: de vrouw.

De vrouw met al haar primaire geslachtskenmerken en al haar lichaamssappen, de vrouw als driftmachine die prima functioneert zolang de man dat doet. Maar het probleem van die oude man is dat bij hem de ene functie na de andere uitviel, zodat de vrouwen zich gedesillusioneerd van hem afkeerden.

Het enige feminiene wezen dat nog belangstelling voor hem heeft is een vlieg. En toch moet hij ook haar teleurstellen. Zodra hij uitgepoept is wil zij met hem wegwieken maar hij blijft te zwaar. Inplaats van een levitatie is zijn sterven een glansloos wegzakken in zijn eigen mest.

Enige diepzinnigheid kun je deze voorstelling niet ontzeggen. Leven en dood, vliegen en liefde en mest: het is niet niks allemaal. De schrijver, Hans Joachim Schädlich uit Duitsland, heeft vulgariteiten met laatste vragen verbonden en dat op een originele manier. De regisseur, Chaïm Levano, heeft de naargeestigheid van het vergaan gecombineerd met de opgetogenheid van een man die nog één keer verliefd is, op een vliegje weliswaar en in een koortsige hallucinatie, maar toch. En Nicole Ohliger, het vliegje, heeft erotiek met viezigheid vermengd in een zoemende dans om de stank.

Waarom sorteren al die voorbereidingen en inspanningen en ingevingen toch zo weinig effect?

Liefdesmest bevat te veel monotonie. De stervende sterft, het vliegje vliegt, de oppas, want die is er ook nog, past op. De schijf draait, de seks maalt, het klokje tikt en Jacques Commandeur zegt om de haverklap `kut'.

Hij zegt dat met gespitste lippen en voorbeeldige k's, u's en t's, alsof de letters in de krant moeten en niet in een morsig bed. Jacques Commandeur zegt ook om de haverklap `stront-hoop'. Een dermate keurig ingedeeld woord stinkt alleen maar naar steriliteit. Daar kunnen de zo rijkelijk de zaal ingespoten schimmels gewoon niet tegenop.

Voorstelling: Liefdesmest door De Wassen Neus. Tekst: Hans Joachim Schädlich. Regie en bewerking: Chaïm Levano. Gezien: 6/10 Theater Frascati, Amsterdam. Aldaar t/m 13/10. Inl. (020) 6266866.