Bill Murray

In een reeks profielen van hedendaagse sterren deze week de Amerikaanse komiek Bill Murray, de eigenaar van het lichaam waarin de tekenfilm Osmosis Jones zich afspeelt.

De Amerikaanse acteur Bill Murray herinnert zich hoe het was toen er voor het eerst om hem gelachen werd. Aan de eettafel in Wilmette, een buitenwijk van Chicago, deed hij voor zijn ouders en zijn acht broertjes en zusjes James Cagney na. ,,Ik viel per ongeluk en mijn hoofd raakte een metalen tafelpoot. Het deed ontzettend pijn, maar ze lachten. Het was het waard'', zei Murray in 1996 in een interview.

Murray (Wilmette, Illinois, 21 september 1950) is sindsdien grappig gebleven. Midden jaren negentig bezocht hij een reünie van zijn oude middelbare school en droeg een button met de tekst `Hi. I'm Bill Murray'. Murray was toen al een van de bekendste komieken van Amerika. Een paar jaar daarvoor had hij in zijn beste film gespeeld, de klassieke komedie Groundhog Day, waarin Murray een weerman speelt die elke ochtend op dezelfde dag wakker wordt. Veel komieken doen net of ze dom zijn. Murray doet vaak of hij slim is. Verveling, verachting en vertwijfeling staan het vaakst op zijn gezicht te lezen.

Murray begon zijn carrière bij Second City, de cabaret groep uit Chicago waar ook John Belushi en Harold Ramis, de latere regisseur van Groundhog Day, begonnen. In 1976 verhuisde hij naar Saturday Night Live, de televisieshow waar bijna elke Amerikaanse filmkomiek is doorgebroken. Na SNL volgde Hollywood, waar Murray, vaak samen met Ramis en/of Ivan Reitman, anarchistisch flauwe komedies maakte als Meatballs, Caddyshack en Stripes, die zich respectievelijk in een zomerkamp, op een golfbaan en in het leger afspelen. In 1984 speelde hij, na een unbilled optreden als Dustin Hoffmans kamergenoot in Tootsie, een hoofdrol in Ghostbusters, een van de grootste komediehits van de jaren tachtig. Daarna raakte Murray's carrière wat in het slop. Hij verhuisde naar Parijs en ging filosofie studeren aan de Sorbonne. Gelukkig kwam hij begin jaren negentig weer terug en speelde behalve in Groundhog Day in Mad Dog and Glory (John McNaughton, 1993) als een gangster die een stand-up comedian wil worden, in Ed Wood (Tim Burton, 1994) als transseksuele actrice en in Rushmore (Wes Anderson, 1998) als een miljonair die dezelfde vrouw het hof maakt als een vijftienjarige scholier. Volgens Murray hebben zijn beste karakters gemeen dat ze niet sentimenteel zijn. ,,Mijn personages geven je nooit valse hoop.'' Murray is als een gedicht van Richard Minne:

Ik lees Gogol. Hij is groot.

Hij spreekt van liefde en dood,

en dat de mensen klein zijn

en voor elkaar venijn zijn

en dat, trots alles, dit leven

nog hoog staat aangeschreven.