Koppijn

,,Menstruele migraine, een klacht apart'', luidt de titel van een recent onderzoek naar hoofdpijn. Uitkomst: 1 op de 12 vrouwen heeft rondom de menstruatie last van migraine.

Hoe begaan ook met het lot van de vrouwelijke medemens, dit was niet de belangrijkste reden waarom ik een kijkje ging nemen op de Hoofdpijn Manifestatie in het Beatrix Theater in Utrecht. Ik heb iets heel anders met hoofdpijn: een pijnlijke herinnering aan mijn jeugd. Elke week was het één keer raak: koppijn. Migraine, leerde je later deftig zeggen. Het zwelde in de loop van de dag aan en het eindigde met twee aspro's in bed.

Migraine is, grofweg omschreven, een bonzende pijn aan één kant van het hoofd. Ik ging ook altijd op die kant liggen in een wanhopige poging om de pijn er letterlijk en figuurlijk onder te houden. De hoofdpijn werd onderdeel van je leventje. Je voelde je altijd goed, behalve die ene dag. Daar was verder niets dramatisch aan. Hoe dat moest als je ouder werd, daar stond je niet bij stil.

Dat was ook maar beter, want in veel gevallen verdwijnt de migraine geleidelijk na de puberteit. Ook bij mij. Het sudderde nog een beetje door tot ongeveer aan mijn vijfentwintigste daarna heb ik nauwelijks meer hoofdpijn gehad.

Pijn vergeet je snel. Rondlopend op die manifestatie in Utrecht besefte ik dat ik wel eens dankbaarder had mogen zijn voor het verdwijnen ervan. Er waren zo'n 700 bezoekers en de meesten moeten zware hoofdpijnlijders zijn geweest anders hadden ze deze mooie middag niet opgeofferd om in de donkere spelonk van een theater rond te dwalen, op zoek naar lotgenoten en artsen die nuttige tips konden verstrekken.

Ik moest soms huiveren van hun verhalen. ,,Ik heb al mijn hele leven praktisch elke dag hoofdpijn'', hoorde ik een mevrouw met een blauw mutsje zeggen. ,,Ik weet niet beter.''

Een neuroloog die een open spreekuurtje hield, werd bestookt met vragen. Wat moet ik laten? Helpt acupunctuur? Hoe komt het dat ik juist in de weekends zulke barstende koppijn heb? De arts adviseerde vooral niet te veel medicijnen te gebruiken. ,,Als je thuis een uitpuilend medicijnkastje hebt, gooi die troep dan eens weg en probeer het drie maanden zonder.''

Mijn goeie, ouwe migraine blijkt nog steeds een kwaal waarvan alleen de tijd je kan genezen. Met medicijnen kun je hooguit een aanval voorkomen of matigen. Ik hoorde een man zeggen dat hij in het alternatieve circuit magnesium had leren gebruiken, en ik moest terugdenken aan mijn moeder, die me naar allerlei kwakzalvers sleepte. Zo'n kwakzalver hield een wichelroede boven je kruin en zei: ,,Mevrouw, hij heeft wormen.''

Een ervaringsdeskundige vertelde dat hij per jaar zo'n 475 aanvallen van clusterhoofdpijn kreeg. Dat is geen migraine, maar een heftige, razendsnel opkomende hoofdpijn die vooral in of achter het oog zit. Een aanval duurt vijftien minuten tot drie uur en kan enkele malen per dag optreden. De man had injecties, zuurstofmaskers en met het meeste succes neussprays gebruikt.

Was het een wonder dat ik die middag fluitend huiswaarts keerde?