Breedband-bedrijfje ten dode opgeschreven

De eerste serieuze poging om naast koper (telefoon) en kabel (tv) een derde, alternatieve infrastructuur te bouwen, is deze week jammerlijk gestrand. Het echte snelle internet laat nog op zich wachten.

Henjo Groenewegen beleeft de moeilijkste week van zijn leven. Zijn bedrijf, Bredband Benelux, stopt noodgedwongen alle activiteiten, omdat het Zweedse moederbedrijf Bredbandsbolaget de geldkraan heeft dichtgedraaid.

Voor de werknemers en de directie is collectief ontslag aangevraagd. Met veel moeite heeft Groenewegen er nog een sociaal plan uit weten te slepen, waarbij de 57 werknemers enkele maanden worden doorbetaald. De eerste headhunters hebben zich reeds gemeld aan de poort van het in Woerden gevestigde telecombedrijf.

Bredband was een klein bedrijf met grote ambities. Het wilde als eerste telecombedrijf in Nederland een alternatieve infrastructuur voor consumenten bouwen. Naast de telefoon- en kabelaansluiting zou er in de muur van de huiskamer een glasvezelaansluiting komen. Glasvezel is ongeveer twintig keer zo snel als `ADSL', een nu steeds meer voorkomende techniek waarvan de telefoonlijn sneller wordt.

De Amsterdamse wijk Osdorp kreeg in maart dit jaar de eerste glasvezelaansluitingen. Groenewegen demonstreerde toen glimmend van trots de mogelijkheden: snel internet maar ook realtime tv-kijken in bijvoorbeeld Australië, en videotelefonie. Omdat de bouw van een fijn vertakt, landelijk netwerk – zoals het in een tijdsbestek van honderd jaar gegroeide telefoonnetwerk – praktisch en financieel ondoenlijk is, richtte Bredband zich op plaatselijke woningcorporaties, allereerst in Amsterdam en Eindhoven.

De Zweden kregen echter koudwatervrees. ,,Ze zijn pessimistisch geworden omdat de telecommarkt minder snel aantrekt dan verwacht'', zegt Groenewegen. ,,Alle financiering is nu op Zweden gericht, ze willen elders geen risico's meer nemen.'' Ook hun vestigingen in Denemarken en Noorwegen werden gesloten.

Van de 400.000 aansluitingen die Bredband de komende drie jaar in de Randstad wilde aanleggen, zijn er 500 klaar. Bredband had honderd betalende klanten. Dat lijkt weinig, zegt Groenewegen, maar het gaat wel om de helft van de internetgebruikers in de betrokken woonwijken in Amsterdam en Eindhoven. De huidige abonnees verliezen hun verbinding. Zij betaalden 65 gulden per maand. Ter vergelijking: de snelste ADSL-verbinding kost gemiddeld 175 gulden per maand.

Hoewel de plannen heel kapitaalintensief zijn, zijn we geen duur bedrijf, zegt Groenewegen. De topman heeft tot nu toe vergeefs naar kopers gezocht. ,,Ik heb deze week nog een paar gesprekken, maar de kans op succes is heel klein.'' Zelfstandig doorgaan is uitgesloten. Pas vanaf 50.000 woningen kan je jezelf bedruipen.

Niemand wil Bredband kopen. Allereerst omdat de meeste telecombedrijven op dit moment over weinig financiële middelen beschikken. Maar ook omdat het `Bredbandproduct' – een glasvezelverbinding – uiteindelijk direct concurreert met de telefoon en de kabel-tv, de infrastructuren die de telecommarkt voor consumenten nu domineren. Bredband heeft daarom weinig vrienden in de telecomsector. Veelzeggend is dat de belangrijkste partners van het bedrijf woningcorporaties en aannemers waren. Zij zien een glasvezelaansluiting als een manier om hun woningen aantrekkelijker te maken voor eventuele kopers.

Groenewegen vindt zijn nederlaag des te frustrerender gezien de niet aflatende pogingen van de overheid om de Nederlander aan breedbandinternet te krijgen. Bij het ministerie van Verkeer en Waterstaat loopt het project `Kenniswijk'. Bedrijven worden met 100 miljoen gulden subsidie aangemoedigd om grootschalige internetprojecten te beginnen. Groenewegen zucht. ,,Dit is heel frustrerend.''