Offensief begint met klassieke openingszet

De aanval op Afghanistan werd gisteren voorafgegaan door een opening uit het boekje, die werd gevolgd door een minutieus gecoördineerde slag.

Het was een klassieke openingszet van een luchtoffensief. Zaterdagmiddag verscheen hoog boven de Afghaanse hoofdstad Kabul een Amerikaans robotvliegtuig. Het was duidelijk zichtbaar tegen de helder blauwe lucht.

De luchtafweer van de Talibaan reageerde precies zoals die van Irak aan het begin van de Golfoorlog, toen de Amerikanen een zwerm robotvliegtuigjes als lokvogels naar Bagdad stuurden.

Rondom Kabul openden de Talibaan-strijders het vuur met veel luchtdoelgeschut. De batterijen luchtdoelraketten zetten hun radarapparatuur aan en lanceerden zeker één raket.

Op dat moment kwam op veilige hoogte een straaljager over. Het type was niet te onderscheiden. Maar wat het toestel kwam doen, laat zich makkelijk raden: het lokaliseerde in een oogwenk de schietende vuurmonden, de radarinstallaties en de lanceerinrichtingen. Lokvogel en verkenningsvliegtuig ontsnapten. Het aftellen voor het bombardementsoffensief tegen de terroristische organisatie Al-Qaeda en de Talibaan-schutspatronen was begonnen.

Het duurde toch nog iets meer dan 24 uur voordat de persbureaus ,,explosies boven Kabul'' meldden. Bij de hoofdstad, maar ook bij Jalalabad, Kandahar, Herat, Farah, Konduz en Mazar-i-Sharif ontploften bommen en kruisraketten op luchthavens, commandocentra, hoofdkwartieren en luchtmachtbases waarop het handjevol MiG's en Soechoj's van de Talibaan-luchtmacht stond verstopt.

Het zware openingssalvo was nauwkeurig gecoördineerd. Een aantal B-2 bommenwerpers was vanaf de vliegbasis Whiteman in de Amerikaanse staat Missouri naar Afghanistan gevlogen. Vanaf het Britse eiland Diego Garcia in de Indische Oceaan, al jarenlang een Amerikaans steunpunt, waren B-52 en B-1 bommenwerpers opgestegen. Britse en Amerikaanse onderzeeboten en Amerikaanse oppervlakteschepen vuurden kruisraketten af. Allemaal losten ze praktisch tegelijkertijd hun lading boven de stellingen van de Talibaan en het Al-Qaeda-netwerk.

Om ervoor te zorgen dat geen gevechtsvliegtuigen van de Talibaan opstegen vlogen F-14 onderscheppingsjagers, die waren opgestegen vanaf de vliegkampschepen USS Enterprise en USS Carl Vinson, combat air patrols, luchtpatrouilles.

En dat was nog maar de tip van de logistieke ijsberg. Tankvliegtuigen voorzagen de bommenwerpers op strategische punten op de aanvliegroutes van brandstof. [Vervolg AANVAL: pagina 3]

AANVAL

Bommen en voedsel

[Vervolg van pagina 1] Vliegtuigen, uitgerust met storingsapparatuur, verblindden de radar van de Talibaan en maakten draadloze communicatie onmogelijk.

Voor het geval piloten in vijandelijk gebied terecht zouden komen, stonden in Pakistan en Centraal-Azië helikopters klaar voor de zogeheten Combat Search and Rescue, CSAR. Deze zwaar bewapende helikopters kunnen bij nacht en ontij het noodsignaal van de gestrande piloot uitpeilen en hem uit vijandelijk gebied oppikken. Bij gewapende tegenstand konden ze eventueel vuursteun krijgen van F-18 jachtbommenwerpers waarvan de vliegkampschepen er elk zo'n drie dozijn meevoeren.

Het gewapende gedeelte van de openingszet verschilde niet noemenswaardig van de eerste aanvallen op Irak in 1991 of die op Joegoslavië in 1999. Eén element week af: twee C-17-transporttoestellen wierpen boven plekken waar zich vluchtelingen hadden verzameld tienduizenden voedselpakketten uit. Het is voor het eerst in de krijgsgeschiedenis dat dat bij een openingsaanval gebeurt. Operatie Enduring Freedom is dan ook al operatie Bread and Bombs genoemd.

Aldus blijkt propaganda een belangrijk onderdeel uit te maken van operatie `Aanhoudende Vrijheid.' Voor iedere per ongeluk bij de luchtaanvallen gesneuvelde burger redden we er met broodbombardementen honderd van de hongerdood, lijken de opstellers van de aanvalsplannen te zeggen.

De eerste inschattingen van de toegebrachte schade – groot – en de eigen verliezen – geen – geven de indruk van een goed doordacht en uitgevoerd openingsspel.