De tragiek van John Denver

De makers van de tv-film over het leven van John Denver schetsen een niet al te florissant beeld van de zanger die een vaste plek in Arbeidsvitaminen heeft verworven met liedjes als Annie's song, Thank god I'm a country boy en Take me home, country roads. Chad Lowe, de broer van Rob, zet Denver neer als een wat sullig kereltje met wie je nauwelijks mededogen voelt als in de loop van de film zijn vrouw hem verlaat, de platenmaatschappij zijn contract verbreekt en hij, met alcohol achter het stuur, een ongeluk veroorzaakt en in het ziekenhuis belandt.

Voor wie is de film dan gemaakt, vraag je je af. De gekozen aanpak staat de ware John Denver-liefhebber waarschijnlijk tegen, terwijl de niet in bijzondere mate geïnteresseerde kijker — als die al niet was afgehaakt door de slappe verhaallijn — snel genoeg krijgt van de niet aflatende stroom door Lowe wat verveeld geplaybackte country-liedjes van Denver. De ontroerende ballad Annie's song vormt bijvoorbeeld de achtergrond van de scène waarin Denver aan zijn vrouw Annie bekent overspel gepleegd te hebben.

Of zouden de makers hun film werkelijk bedoeld hebben als eerbetoon aan John Denver, die vier jaar geleden zo tragisch aan zijn einde kwam toen hij, zonder geldig vliegbrevet, met zijn privé-vliegtuig in zee stortte? Per slot van rekening hebben ze zijn jarenlange drank- en drugsverslaving voor het gemak uit de film weggelaten en laten ze hem dingen zeggen als ,,ik wil iets terugdoen voor de wereld'' (over zijn inzet voor de hongerende kinderen in Afrika) en ,,ik zou willen dat mijn vader voor één keer trots op me was'' (over de verstoorde relatie met zijn vader).

De film eindigt met een gelukzalig glunderende Denver aan het stuur van een klein vliegtuigje en de boodschap dat ,,de muziek en nalatenschap van John Denver de wereld zullen blijven verrijken''.

Als de film een hommage had moeten worden, is dat jammerlijk mislukt.

Take me home: The John Denver story. Net5, 20.30-22.10u.