Bedrijfstak terrorisme

Terrorisme kan, net als elke andere bedrijfstak, niet bestaan zonder werkgevers en werknemers. De wereld moet worden verlost van terrorisme en dat vereist eliminatie van de werkgevers en actie om het aanbod van geïnteresseerde werknemers zo klein mogelijk te maken. Amerika zal met hulp van de NAVO proberen om werkgever Bin Laden uit te schakelen, maar nu nog de werknemers.

Een Koude Oorlog tegen de islam, oppert demagoog Pim Fortuyn. Een even gevaarlijk als fout voorstel, maar het valt hier en daar op vruchtbare grond, blijkend uit het feit dat sinds 11 september nergens in West-Europa zoveel agressie plaats lijkt te vinden tegen moslims en moslimgebouwen als in Nederland. Daarom is het maar goed dat premier Kok met zijn bezoek aan een moskee heeft gewezen naar de enige goede richting: coëxistentie met onze half miljoen bange moslim-medeburgers. Niet gedogen, maar volledig wederzijds respect. Nu wachten velen nog tot onze koningin het voorbeeld van president Bush volgt en óók een bezoek brengt aan een moskee. Dat ligt gevoeliger, want het huis van Oranje heeft een protestantse traditie. Ik weet niet of alle calvinistische oranjeklanten al openstaan voor het inzicht dat de ,,moslims samen met hén de ene God aanbidden''.

Bij de katholieken is dat het officiële standpunt, neergelegd in Lumen Gentium, één van de documenten van het tweede Vaticaans Concilie. De protestantse kerken lopen ernstig achter, niet alleen in Nederland, maar ook internationaal. De Wereldraad van Kerken, bijvoorbeeld, heeft nog nooit zo'n broederlijke uitspraak gedaan over de moslims. Het zou goed zijn wanneer de Nederlandse Raad van Kerken nu eens dezelfde stap zet als de katholieke kerk al bijna veertig jaar geleden. De uitspraak dat joden, christenen en moslims, met een deels gemeenschappelijke, deels eigen openbaring, gelukkig wél dezelfde God aanbidden is veel nuttiger dan de militaire adviezen die de Raad van Kerken heeft menen te moeten geven.

Europeanen hebben eeuwenlang domme en kwetsende uitspraken gedaan over de moslims en hun geloof. In het Nederlandse debat maakte journalist Paul Scheffer vorig jaar furore door de hoop uit te spreken dat de Nederlandse moslims wel langzamerhand van hun geloof zouden vallen. Dus toch weer de verkeerde notie dat een moslim des te slechter in Nederland zou passen naarmate hij dieper gelooft.

Zelfs nu laat de foute term `islamitisch fundamentalisme' nog zien hoe weinig over de islam bekend is. Praktisch alle moslims geloven in de letterlijke openbaring in de koran, en dus zijn ze allemaal `fundamentalistisch'. Wie dan sommige soera's uit de koran eng vindt, zou in het Nieuwe Testament van de bijbel bijvoorbeeld 1 Thess. 2:16 kunnen opslaan. De bijbel is evengoed kwetsbaar voor liefdeloze interpretaties als de koran.

Beter is het om op te houden over `moslim-fundamentalisme' en voortaan te spreken over `radicale' groepen – dan zijn we tenminste weg van het gevaarlijke misverstand dat een moslim die de koran letterlijk opvat daardoor politiek gevaarlijk is. Terecht heeft Frits Bolkestein bij ons al in 1994 geopperd dat de radicale vormen van de islam veel meer met sociaal-economische dan met religieuze verschijnselen van doen hebben. Hoe diepgelovig de Palestijnse stenengooiers in de Gazastrook zijn, is niet aan mij, maar ze kampen in ieder geval met een kansloos economisch perspectief en met de corrupte dictatuur van Arafat, en daar zou de wereld urgent iets aan moeten doen. Dán neemt het aanbod van terroristische werknemers af. Nu is nog 75 procent van de Palestijnen vóór terreur-acties tegen Israël; dat getal moet omlaag, maar niet door stemming te maken tegen één van de drie grote monotheïstische godsdiensten.

Westerlingen combineren nog wel eens onkunde over de islam met een neerbuigende houding over de politieke ambities van de bevolking in het Midden-Oosten en Noord-Afrika: moslims zouden nog niet toe zijn aan democratie, vrije verkiezingen en een actieve oppositie. De feiten ondersteunen dat niet. De honderdtwintig miljoen moslims in India leven in een democratie met een zeer vrije pers. Steeds meer Turken hopen dat de militairen in hun land eindelijk ruimte bieden aan een complete democratie. Misschien zou een meerderheid van de bevolking in Iran wel even blij zijn als de Turken met een scheiding van kerk en staat, maar het is levensgevaarlijk om zo'n opvatting in Teheran naar voren te brengen. De ayatollahs volgens Bernard Lewis een recente uitvinding die niets van doen heeft met de klassieke islam handhaven daar een dictatuur die voeding biedt aan terroristische werknemers.

De Russische dissident Andrej Sacharov zei al dat de manier waarop een staat zijn eigen burgers behandelt het beste voorspelt hoe zo'n staat optreedt jegens andere landen. Iran, Irak en Syrië vermoorden hun eigen burgers en bieden ruimte en steun aan terroristen. De Palestijnse Autoriteit van Arafat liquideert Palestijnse burgers die onroerendgoedzaken doen met Israël. Iran, Irak, en Syrië kweken toekomstige terroristen door aanhoudende, officiële uitspraken over het `vernietigen van de zionistische entiteit'. Dat is geen theologie, dat is politiek. Schoolboeken in Damascus leren Syrische kinderen dat de joden moeten worden uitgeroeid. Arafats televisiezender verkondigt elke vrijdag vanuit de moskee: `Kill the Jews'; eens per drie weken aangevuld met `Kill the Americans'. Staten die hun eigen jeugd zo indoctrineren zullen nu ontdekken dat ze in conflict komen met het vrije Westen. En inderdaad, dat is rechtvaardig, omdat de hele wereld het morele recht heeft om landen onder druk te zetten die het aanbod van terroristen aanmoedigen door haat-onderwijs, haat-pers of zelfs rechtstreeks door trainingsprogramma's. Bij de boycot van banken die zaken doen met terroristische werkgevers hoort actie tegen landen die hun jeugd opvoeden tot terroristische werknemers.