Bandbreedte beter dan verkoop

In 1975 stond de beurs in Nederland 24 procent lager dan in 1973. Ondertussen was er ook nog eens 21 procent inflatie, zodat beleggers in aandelen reëel 36 procent hadden verloren. Veel particulieren en pensioenfondsen hebben toen op het laagste punt al hun aandelen verkocht. Voor de lange termijn een gevaarlijke strategie. Beter is het om een bandbreedte af te spreken voor het percentage beleggingen in riskante categorieën en daar aan vast te houden. Niet te veel bijkopen dus, als de beurs erg is gestegen, en geen paniekverkoop als de beurs is gedaald. Zeker als we de komende tijd zijwaartse bewegingen krijgen op de beurs is het aanhouden van een bandbreedte verreweg superieur aan laag verkopen en hoog bijkopen.

Pensioenfondsen hebben te maken met de Verzekeringskamer die wil weten of er wel genoeg dekking is voor de pensioenen. Maar voor gepensioneerden en voor werknemers is een vast beleid van hun pensioenfonds beter dan dure schrikreacties. Engelse pensioenfondsen mochten in 1975 tijdelijk een tekort hebben, omdat de actuarissen veronderstelden dat de beurs wel weer eens zou herstellen. Dat zou een voorbeeld moeten zijn voor de actuarissen bij de Nederlandse Verzekeringskamer die nu veel te paniekerig lijken te worden tegen sommige pensioenfondsen.