Anti-Israëlhetze

Nauwelijks is de antiracismeconferentie in Durban ten einde, of de Israël-lobby in Nederland stort zich verontwaardigd op de heftige anti-Israëlische tonelen die zich daar afspeelden. Die zijn niet verwonderlijk gezien de hoog oplaaiende strijd die in Israëls rommelige achterhuis voortwoedt. Constant geruggesteund door de VS, is Israël niet meer gewend dat het internationaal zo hard wordt aangepakt. In haar column spreekt Elsbeth Etty (Z, 8 september) zelfs schande van Israëls `diffamatie'. Maar zij gaat verder. Want de anti-Israëlische resoluties worden door haar afgedaan als uitingen van antisemitisme. Er wordt een Spaanse schrijver bijgehaald die beweert dat ,,Israël tegen elke aanval moet worden verdedigd omdat het bestaan van deze staat de toetssteen is van de menselijkheid of de onmenselijkheid van de soort''. Nu is het bestaan van Israël al sinds 1948 oorzaak van een internationaal conflict waarmee de wereld, inclusief joden en Arabieren, tegen wil en dank telkens opnieuw wordt geconfronteerd. Duizenden levens zijn al door de Palestijnen geofferd om het hun aangedane onrecht aan de kaak te stellen. Dagelijks worden zij vernederd en gediscrimineerd. Maar voor Etty komt hun haat en die van veel Arabieren tegen Israël gewoonweg voort uit een ,,Arabische variant op het klassieke antisemitisme''. De Palestijnen zijn dus gewoon antisemiet en zij die het voor hen opnemen ook. Ik zou haar willen waarschuwen voor de kans dat antisemitisme op die manier nog eens een sympathieke connotatie krijgt.