Weinig realisme bij management van Swissair

Topman Mario Corti van Swissair heeft deze week zijn bankiers op de korrel genomen, maar hij had beter zichzelf een spiegel kunnen voorhouden.

De banken, UBS en Crédit Suisse, kunnen beschuldigd worden van opportunisme nu ze de controle hebben verkregen over Swissairs enige levensvatbare dochteronderneming Crossair, zonder dat ze daar een premie voor hebben moeten betalen. Maar hun gedrag is tenminste rationeel geweest. Corti lijkt daarentegen in een droomwereld geleefd te hebben.

Tot het laatste moment heeft Corti vastgehouden aan het onrealistische geloof dat Swissair onder zijn schuldenlast zou kunnen uitkomen door belangen te verkopen. Misschien heeft hij dat gedaan omdat zakenbankiers hem te optimistische schattingen voorspiegelden omtrent de waarde van die belangen. Maar híj was de baas. Corti heeft ook de slechter wordende liquiditeitspositie van het bedrijf gebagatelliseerd.

Blijkbaar geloofde hij dat de bankiers het nooit zouden aandurven om de vloot aan de grond te houden. Het gevolg was dat Swissair totaal onvoorbereid was op de gebeurtenissen die zich dit weekeinde ontvouwden.

De vloot werd aan de grond gehouden omdat het bedrijf geen bescherming zocht tegen zijn crediteuren, want daardoor zou het blootgesteld worden aan het risico dat een rechter het faillissement zou uitspreken. Maar zelfs dat was beter geweest dan wat dinsdag is gebeurd – een partij vrijworstelen tussen de crediteuren om hun positie veilig te stellen.

Er zijn ook andere vragen. Hoe kon Swissair bezwijken ondanks een noodkredietvoorziening van 1 miljard Zwitserse frank, die veel waarnemers zagen als een bescherming van zijn liquiditeitspositie? Swissair had best tegen zijn leveranciers kunnen zeggen dat het hier alleen gebruik van mocht maken als het overeenstemming met zijn bankiers zou bereiken over een businessplan - iets wat nooit is gebeurd. En waarom zagen UBS en Crédit Suisse zich gedwongen om 110 miljoen Zwitserse frank aan werknemersgeld te garanderen, dat klaarblijkelijk gedeponeerd was bij een niet erkende interne bedrijfsbank?

Wat er verder ook met Swissair gebeurt, de merknamen en belangen van het bedrijf zijn ernstig beschadigd. De Zwitserse belastingbetaler is zo'n 450 miljoen Zwitserse frank kwijt. De banken hadden het spel waarschijnlijk beter kunnen spelen. Maar de echte verantwoordelijkheid ligt bij Corti en zijn bestuur.

Onder redactie van Hugo Dixon. Voor meer commentaar: zie www.breakingviews.com. Vertaling Menno Grootveld