Violist Oene van Geel gretig en zacht

Tot voor kort waren het drummers en bassisten die je in de improvisatiemuziek het vaakst terugzag. Sinds enige tijd echter is het een violist, Oene van Geel, die overal opduikt. Dat hij ook speelt in de beide groepen van de nieuwe Young VIP's Tour van het Muziek en Theaternetwerk onderstreept slechts hoe populair hij is. Volkomen begrijpelijk; Van Geel heeft een rijkgeschakeerde toon, beheerst vele technieken en is een gretig improvisator.

Dat hij ook pakkende stukken kan schrijven bleek gisteravond allereerst in Mosaic, slechts één van de groepen die hij leidt. Zo was het thema `Free Bo' een waardige voortzetting van de ingenieuze cool-muziek waar saxofonist Warne Marsh vroeger zo goed in was. `Awakening', een elegie voor een gestorven vriend, toont een ander facet van Van Geels talent; de vaardigheid om zeer zacht te spelen zonder aan zeggingskracht in te boeten. Die lof geldt trouwens alle leden van het kwartet; het vermogen om in te houden. Zo slaat gitarist Wiek Heimans soms flink aan het freaken zonder dat er oordopjes nodig zijn.

Ook het trio On The Line dat zijn cd The Unexpected (Trytone) ten doop hield het aantal decibellen laag. Allereerst waarschijnlijk omdat pianist/leider Albert van Veenendaal dat zo wil, maar daarnaast omdat ook Timuçin Sahin, bespeler van diverse elektrische gitaren, aanvoelt dat veel minder soms veel meer bevredigt. Zijn bijdragen, hoe subtiel ook, zijn bijna altijd effectief, in de door hem geschreven titelsong en ook in `So above, so below', een al ouder stuk van Van Veenendaal. Dat de samenwerking tussen hem en Van Geel soms doet denken aan die tussen Frank Zappa en de Franse violist Jean-Luc Ponty op King Kong uit '69 doet alleen maar deugd. En als Van Geel tot besluit van de soms wat tekenfilmachtige muziek zijn `When Bill met Mary' inzet wordt het nog een feestje ook. Een cowboy die verdwaalt raakt op de Balkan, dat verhaal lijkt hem op het lijf geschreven.

Dat Van Geel ook nog overtuigend quasi-banjo kan spelen en in een toegift van de twee bands samen heel vaardig op een kistrommel speelt geeft hem de status die vroeger alleen cellist Ernst Reijseger had: de strijker die niet alleen zijn collega's overtroefde maar ook nog de drummers brodeloos maakte.

Concert: Young VIP's on Tour 2001. Gehoord: 1/10 BIMhuis, Amsterdam. Tournee.